Pages Navigation Menu

Wat is er na de waarheid (islam) behalve de verkeerde weg? (sjiisme)

Tahreef (Aanpassing Koran)

koran volgens sjiisme

http://www.sjiieten-ontmaskerd.nl/AhlelBayt.com/www.ahlelbayt.com/category/articles/tahreef.html

In de credo van het Shi’isme schuilt een uitermate storende realiteit die noch de meeste Shi’a, noch de non Shi’a als acceptabel vinden. Dat is het feit dat de Shi’itische grootgeleerden en autoritaire boeken een consensus hebben over de corruptie van de Koran. Uiteraard is dit niet wat de Islaam leert, noch is er enig bewijs voor een dergelijke claim.

De vermeende corruptie van de Koran is een paradigma die de meeste sjie’iten zullen ontkennen, hoewel zij er op theologisch vlak geen verklaring voor hebben. De meest autoritaire Shi’itische geleerden, Majlisi, Kulayni, Qummi, Kashaani, Tabrasi, Mufid, Al Jazaa’ri en Bahraani zijn slechts enkele namen in de lange waslijst van Sji’itische hooggeleerden die stellen (in hun boeken) dat de Koran incompleet is volgens hen.

Zoals de Amerikanen wel eens zeggen, ”If you do it, do it good”, kunnen de Shi’a zichzelf misschien afvragen, wat voor toegevoegde waarde de belevenis van een ideologie of credo heeft, wetende dat de fundamenten ervan de corruptie van de edele Koran bevestigen en dit door de eeuwen heen hebben gedoceerd en geaccepteerd. Is hier de Islaam of Shi’isme in het geding? Oordeel zelf.

 

 

Hieronder vindt u de uitgewerkte versie, maar we adviseren u om de .PDF of de .DOCX-variant te downloaden vanaf onze Documenten-pagina aangezien arabische tekens niet juist worden weergegeven op deze pagina.

 

 

 

 

 

للذين لا يعرفون – Voor degenen die niet weten

 

INHOUD

  • H1 – Een terugblik 6
  • H2 – Autoritaire bronnen 9
  • H3 – Tahreef al Qur’aan 14
  • H4 – Betrouwbaarheid 32
  • H5 – Ilhaad 40
  • H6 – Consensus 43
  • H7 – Conclusie 44
  • Bibliografie

 

INTRODUCTIE

Alle lof is voor Allah, de Heer der werelden, ik zoek mijn toevlucht tot Allah tegen de vervloekte Satan. Waarlijk, als Allah iemand leidt, zal niemand hem kunnen laten dwalen en als Allah iemand laat dwalen, zal niemand in staat zijn om hem te leiden.
Ik getuig dat er geen god is naast Allah, zonder deelgenoten en ik getuig dat Muhammad (sallalahu aleyhi wasallam) zijn dienaar en boodschapper is.
Moge de vrede van Allah zijn met de metgezellen van de Profeet en zijn familie (Ahl al Bayt).
Moge Allah (subhana wa ta’ala) de gelovigen eensgezind maken, moge Allah ons verenigen op het boek van Allah, de Sunnah van zijn Profeet en de Sunnah van de rechtgeleiden.
Ik wil de lezer erop attenderen dat het te behandelen onderwerp over de geclaimde corruptie van het boek van Allah, vanuit het Shi’isme wordt behandeld en de Islam evenals de Islamitische gemeenschap hierbuiten staan. De meningen in dit artikel zijn berust op autoritaire geleerden en boeken van het Shi’isme.
In dit artikel worden Shi’a niet ongelovig genoemd. De elementen die ongeloof bevatten in het credo van het Shi’isme, staan uiteraard los van wat de Shi’a individu zelf gelooft en aannemelijk vindt.
Waarlijk, degene die van mening is dat de Qur’an veranderd is, is een Kaafir [ongelovige] met de Ijmaa [consensus] van de Islamitische gemeenschap [Ahl ul Sunnah wal Jama’ah].
Hoofdstuk 1 van dit artikel behandelt een stukje geschiedenis over de benaming (Raafidah) en zij die de metgezellen van de Profeet lasteren.
Hoofdstuk 2 zal fundamentleggers van het Shi’isme behandelen, evenals de boeken waarop de fundamenten (usul) van het Shi’isme gebaseerd zijn. Hoofdstuk 3 zal het credo van de in hoofdstuk 2 genoemde geleerden behandelen aangaande de in hun ogen corruptie van de Qur’an.
Vervolgens zal de authenticiteit van de betreffende boeken uiteengelegd worden.

Termen en begrippen
Raafida
Afgeleid van het woord ‘’rafd’’, betekenend ‘’verwerpen’’. Toegekend aan mensen die de eerste twee opvolgers van de Profeet Abu Bakr en Umar hebben verworpen.
Ithna Ash’ariyyah
Twaalver Shi’a moslims, geldend als de grootste stroming binnen het Shi’isme.
Mutawaatir/Tawaatur
Is een overlevering, overgeleverd door een groot aantal overleveraars op elk niveau van de keten, zodanig dat het onmogelijk wordt dat deze aantallen samengezworen zouden kunnen hebben om een dergelijke overlevering te verzinnen of te manipuleren. Het geldt binnen de wetenschappen van de overleveringen, als de hoogste graad van authenticiteit. De hoogste graad van mutawaatir zijn de verzen van de Qur’an.
Hadith
Een overlevering, overgeleverd van de Profeet (vrede zij met hem).
Sahih
Betrouwbaar / correct in het Arabisch. In het kader van de wetenschappen van hadith duidt het aan op de betrouwbaarheid van de overlevering.
Fiqh, jurisprudentie
Faaqih, een jurist
Fatwa
Juridisch advies in de islam, dat door een moslim geleerde die daartoe bevoegd is uitgevaardigd kan worden met betrekking tot een specifieke kwestie
Ahl, mensen in het Arabisch
Sunnah, levenswijze van de Profeet (vrede zij met hem)
Ahl ul Sunnah wal Jama’ah
Islamitische gemeenschap, vasthoudend aan de levenswijze van de Profeet, zijn familie en zijn metgezellen.
Tahrif
Wijziging, corruptie, verwijdering. Het niet meer zijn in de oorspronkelijke staat
Ahl al Bayt, huisgenoten van de Profeet
Hadith, overlevering van de Profeet
Athar: Overlevering van een metgezel van de Profeet
Muhaddith
Hadith wetenschapper die a.d.h.v. de keten van transmissie oordelen of een overlevering al dan niet betrouwbaar kan achten.
Muhaqqiq
Grootgeleerde die a.d.h.v. tekst wetgevingen kan afleiden
Tafsir, exegese van de Qur’an
Mufassir, een geleerde die de Qur’an uitlegd
Sahaba, metgezellen van de Profeet (vrede zij met hen)
Ilhad
Afwijken van de eenduidige verzen van de Qur’an. Deze afwijking kan plaatsvinden d.m.v. openlijke verwerping, valse interpretatie of het verplaatsen van de volgorde van de verzen (om de betekenis te verdraaien).
Aqeedah, credo.

EEN TERUGBLIK

‘’Moge God jou genadig zijn! Wat heb je te zeggen over de kwestie van Abu Bakr en Umar?’’ Zayd ibn Ali zei: ‘’Ik heb niemand gehoord in mijn familie die hen (Abu Bakr en Umar) verwierp noch heb ik hen iets anders dan goeds over hen horen zeggen…wanneer de khalifaat aan hen was toevertrouwd, gingen zij goed om met de mensen en zij regeerden volgens de Qur’aan en de Sunnah’’
Imam ad Dhahabee schrijft:
قال عيسى بن يونس جاءت الرافضة زيدا فقالوا تبرأ من أبي بكر وعمر حتى
ننصرك قال بل أتولاهما قالوا إذا نرفضك فمن ثم قيل لهم الرافضة
‘’Iesaa bin Yunus heeft gezegd: ‘’De Raafidah kwamen naar Zayd en zeiden: ‘’Neem afstand van Abu Bakr en Umar zodat wij jou kunnen steunen’’. Hij zei: ‘’Integendeel, ik zal trouw zweren aan hen (Abu Bakr en Umar)’’. Ze zeiden: ‘’Dan verwerpen wij jou’’. Waarop Zayd zei: ‘’Ar Raafidah’’(de verwerpers).
Nadat Zayd ibn Ali Abu Bakr en Umar prees en de mensen in zijn aanwezigheid veroordeelde, verwierpen zij ook Zayd ibn Ali (omdat hij Abu Bakr en Umar niet lasterde). Waarop Zayd ibn Ali hen kenmerkte als ‘’Raafidha’’ (verwerpers).
Om de ernst van deze kwestie beter aan de lezer voor te dragen, is het wenselijk om de persoon in kwestie, Zayd ibn Ali voor te stellen.
Zayd was het kleinkind van Hussayn ibn Ali, de kleinzoon van de Profeet Muhammad (s.a.w.) Hij was de zoon van Imam Ali ibn Husayn, ook wel bekend als ‘’Zayn al Aabidin’’.
De Shi’aa klassieke grootgeleerde, Shaykh Mufid zegt over hem in zijn Kitaab al Irshaad:
‘’een vrome aanbidder, godsvruchtig, een jurist en moedig’’.
Ja’far as Saadiq heeft over Zayd gezegd: ‘’Onder ons was hij de beste in de recitatie van de Qur’aan, en het meest geleerd over de religie, en meest compassievol naar de familie’’.
Abu Haneefah heeft over Zayd ibn Ali gezegd: ‘’I ontmoette Zayd en heb niet iemand in zijn generatie gezien die meer geleerd, sneldenkend en eloquent was dan Zayd’’.
De Mujtahid, Sufyan at Thawri heeft over Zayd gezegd ‘’Zayd nam de plaats van Al Hussayn in. Hij was het meest geleerd over het boek van Allah. Ik erken, vrouwen zullen de gelijke van Zayd niet meer baren’’.
Een typerend karakter dat de Rafida kenmerkt, is dat zij Abu Bakr Sadiq en Umar ibn al Khattab moge Allah tevreden over hen zijn haten en lasteren. Voor deze misdaad werden zij in eerste instantie ‘’rawaafid’’ genoemd, door niemand minder dan Zayd ibn Ali, die zij zonder zijn liefde voor Abu Bakr en Umar, goedwillig tot hun ‘’onfeilbare’’ imam zouden bekronen.

Zayd ibn Ali was eveneens van mening dat elk nakomeling van Al Hassan en Hussayn een Imam kan worden, net zoals hij het concept van goddelijke benoeming (van een leider) als de onfeilbaarheid van een imam verwierp.
De Rafida zijn vervolgens in vele sektes verdeeld, onder andere door het feit dat na het overlijden van elk imam, zij verschilden over zijn opvolger. Deze kunnen in de volgende sekten worden gecategoriseerd: De Qat’iyya, Kaisaniyya, Kuraibiyya, ‘Umairiyya, Muhammadiyya, Husainiyya, Nawusiyya, Isma’iliyya, Qaramidiyya, Mubarakiyya, Shumaitiyya, ‘Ammariyya, Matmuriyya, Musawiyya en de Imamiyyah.
Zij die zich vandaag de dag verschansen met verworpen daden zoals het verwerpen van de Sunnah (Ahadith van de Profeet), het vervloeken van de metgezellen van de Profeet, de vrouwen van de Profeet en het ontkennen van de openbaring in de Qur’aan, behoren tot hen die zich de term rafida hebben toegeëigend.
De innerlijke en uiterlijke hypocrisie die door de Shi’a en Rafida door de eeuwen heen door is gegeven aan de komende generaties houdt dezelfde ongeloof in als waaraan zij hun ontstaansrecht aan hebben te danken.
De 12’er Imam Shi’a vandaag de dag zullen zichzelf geen rafida noemen als daar geen behoefte aan is. Het ongeloof in de geloofsleer van het Shi’isme is hetzelfde als datgene die deze sekte deed ontstaan.
De metgezel van de Profeet vrede zij met hem, Hudayfah (ra) heeft gezegd:

عن حذيفة قال أول الفتن قتل عثمان بن عفان وآخر الفتن خروج الدجال والذي نفسي بيده لا يموت رجل وفي قلبه مثقال حبة من حب قتل عثمان إلا تبع الدجال إن أدركه وإن لم يدركه آمن به في قبره

”De eerste fitnah was de moord op Uthmaan (ra) terwijl de laatste fitnah de opkomst van Dajjal (anti-christ) is. Bij Allah, een persoon in wiens hart zelfs een grijntje aan liefde/goedkeuring is voor de dood van Uthmaan (ra), zo een persoon zal niet sterven zonder een shia (volgeling) van Dajjal (anti-christ) te zijn gedurende zijn leven. In geval die persoon is overleden, zal hij imaan hebben (in Dajjal) vanuit zijn graf’’.

Het is algemeen bekend dat de grote deel van de Shi’a, alle Rafidha en Ibaadi’s Uthman radiallahu anhu lasteren en zijn moord goedkeuren.

Het verraad van de Shi’a en Rafida is eveneens voorspeld in de overleveringen:

وأخرج الدارقطني يا أبا الحسن أما أنت وشيعتك في الجنة وإن قوما يزعمون أنهم يحبونك يصغرون الإسلام ثم يلفظونه يمرقون منه كما يمرق السهم من الرمية لهم نبز يقال لهم الرافضة فإن أدركتهم فقاتلهم فإنهم مشركون

We lezen in een overlevering opgenomen door Al Daraqutni (rah):

”O vader van Al Hassan (Abal Hassan i.e. Ali ibn Abu Talib), betreffende jou en je shia (volgelingen), jij zal in het paradijs zijn, hoewel er mensen zullen CLAIMEN om van je te houden, zij zullen de Islaam kleineren en verlaten, zij zullen het verlaten zoals een pijl de boog verlaat. Zij hebben een slechte naam, ze zijn de raafidah (verwerpers). Als jij ze nadert, bestrijd ze omdat ze polytheisten zijn (Mushriks).

قال اجتمع عند علي رضي الله عنه جاثليتو النصارى و رأس الجالوت كبير علماء اليهود فقال الرأس: تجادلون على كم افترقت اليهود؟ قال: على إحدى و سبعين فرقة.
فقال علي عليه السلام “لتفترقن هذه الأمة على مثل ذلك، و أضلها فرقة و شرها: الداعية إلينا! أهل البيت آية ذلك أنهم يشتمون أبا بكر و عمر رضي الله عنهما

Abdullah bin Qays (ra) heeft gezegd: ”Een groep Christenen kwamen naar Ali (ra) en aan hun hoofd was een grootgeleerde was de Joden. De leider zei: ”Wil jij debatteren over het aantal vertakkingen waarin de Joden waren verspreid? Ali ra zei ”in 71 sektes en deze Ummah zal splitsen in het even aantal vertakkingen, waarvan de meest kwaadaardige de sekte is die naar ons zal roepen (Ahl al Bayt), en een teken van hen is dat zij Abu Bakr en Umar lasteren‘’.

DE AUTORITEITEN VAN HET SHI’ISME

Onder de pilaren die het Shi’isme vorm hebben gegeven en waarop de jurisprudentie en credo rust zijn de volgende werken opgenomen:
– Al Kafi (Al Kulayni)
– Al Istibsar (Tusi)
– Al Tahzeeb al Ahkaam (Tusi)
– Man laa Yahduruh al Faaqih (Al Sadooq)
Prominente geleerden in het Shi’isme zijn:
– Shaykh al Mufid (c. 948-1022 CE)
– Mullah Baqir al Majlisi (1616–1698 AD)
– Al Hurr al Aamili (1033/1624 – 1104/1693)
– Ni’matullah Al Jazaa’iri
– Fayz al Kashaani (AD 1680)
– Al Qummi (AD 939)
– Al Ayyaashi
– Al Hilli (1250 C.E.)
– Al Nu’maani
– Al Tabrasi (460A.H -548A.H)
– Haashim al Bahraani
– Al Kho’i
– Etc.
Bekende werken die de bovenstaande Shi’a geleerden hebben geproduceerd zijn onder andere:
– Bihaar al Anwaar (Mullah Baqir al Majlisi)
– Mir’aat al Uqul (Mullah Baqir al Majlisi)
– Hayat al Qulub (Mullah Baqir al Majlisi)
– Haqqul Yaqeen (Mullah Baqir al Majlisi)
– Usul al Kafi (Muhammad ibn Ya’qub ibn Ishaaq al Kulayni)
– Al Ihtijaaj (Al Tabrasi)
– Tafsir al Qummi (Al Qummi)
– Tafsir al Ayyaashi (Al Ayyaashi)
– Anwaar al Nu’maaniyyah (Al Jazaa’iri)
– Tafsir al Safi (Fayz al Kashaani)
– Wasaa’il Ash Shi’a (Hurr al Aamili)
– Etc.

Deze reeks artikelen zullen het credo van het Shi’isme behandelen. Men kan zich afvragen, waarom is dat nodig? De goedgelovige gelovige mannen en vrouwen zullen claimen dat deze thema’s een tweedracht zaaien in de Islamitische Ummah.
Met verbazing kijken we toe naar deze woorden. En geen eer zal in een persoon aanwezig zijn als hij zich bekommert over een tweedracht met een partij, die als geloofs regel heeft om de vrouwen van de Profeet en de metgezellen van de Profeet te vervloeken.
De Rawaafid en hun verwante Shi’a zullen vaak claimen dat zij veroordeeld worden en voor ongelovig worden verklaard door de Islamitische gemeenschap (Ahl ul Sunnah wal Jama’ah). Terwijl de geleerden van de Islamitische gemeenschap de Shi’a over het algemeen niet ongelovig hebben genoemd en dit standpunt is eeuwenlang aangehouden.
Het Shi’isme is integendeel een sekte dat de gelovigen en de hele Islamitische gemeenschap voor ongelovig verklaard heeft. De volgende prominente en autoritaire geleerden hebben dit standpunt uiteengezet:
Muhammad Salin al Mazandaraani heeft in zijn boek ‘’Sharhul Usul al Kaafi’’ gezegd: ‘’En hij die het verwerpt (Wilaaya van Ali), hij is een Kaafir, omdat hij het belangrijkste heeft verworpen waarmee de Profeet werd gestuurd, een fundament der fundamenten’’.
De Shi’a hebben ook een verzonnen stelregel, dat is het volgende:
فيمن أنكر إمامة أحد الأئمة (عليهم السلام) – ابن عقدة، قال: أخبرنا المنذر بن محمد، قال: حدثني جعفر بن إسماعيل البزاز الكوفي، قال: حدثني عبد الله بن الفضل، عن ثابت بن دينار، عن سعيد بن جبير عن عبد الله بن عباس، قال: قال رسول الله (صلى الله عليه وآله): ” من أنكر إمامة علي بعدي كان كمن أنكر نبوتي في حياتي، ومن أنكر نبوتي كان كمن أنكر ربوبية ربه عز وجل
‘’Degene die Imaamah van Ali na mij verwerpt, is zoals hij mijn Profeetschap heeft verworpen, en degene die mijn Profeetschap heeft verworpen, is zoals degene die de Rububiyyah van Allah heeft verworpen’’.
Al Majlisi, de grootmeester van hedendaags Shi’isme, de auteur van Bihar al Anwar schrijft in zijn boek, het volgende over hen die de verzonnen Shi’itische concepten genaamd ‘’Imaamah’’ en ‘’Wilaaya’’ verwerpen:
‘’De Imaamiyyah zijn het erover eens (consensus) dat hij die de Imaamah van één imam verwerp, en ontkent gehoorzaam aan hen te zijn, dat Allah ons heeft opgedragen, is een verdwaalde kaafir die het verdient om eeuwig in het hellevuur te verblijven’’.
Yusuf al Bahraani, citeert de Shi’a grootmeester, Shaykh Mufid eveneens de consensus van het Shi’isme betreffende deze kwestie:
‘’Het is niet toegestaan voor een gelovige om het lichaam van een persoon te wassen die de Wilaayat ontkende, en het is niet toegestaan om over degene te bidden (jenaza gebed), een uitzondering kan worden gemaakt als er een noodzaak is om Taqiyyah te verrichten.
Wanneer de Shi’a hiermee worden geconfronteerd, zullen ze vaak zeggen ‘’Dat was vroeger, oude tijden, we zijn broeders’’. Zij die het menen, zijn onwetend over hun geloof, en zij die het weten, verrichten Taqiyyah dat volgens de onfeilbare imam van het Shi’isme, 9/10 van het geloof is (Al Kafi).
Abul Qasim al Khu’i een grootgeleerde van de Shi’a legt de corruptie in het Shi’isme opnieuw uit in zijn boek ‘’Kitaab at Tahaarah’’:

فالصحيح الحكم بطهارة جميع المخالفين للشيعة الاثنى عشرية واسلامهم ظاهرا بلا فرق في ذلك بين أهل الخلاف وبين غيرهم وان كان جميعهم في الحقيقة كافرين وهم الذين سميناهم بمسلم الدنيا وكافر الآخرة.
‘’En het klopt dat alle oppositie ten opzichte van de Ithna Ash’ariyyah (12ver imam Shi’a), zij dhaahirin op de Islaam zijn (qua uiterlijk), en er is geen verschil tussen de mukhaalifin (opponenten van de Shi’a) en anderen, en in werkelijkheid zijn zij allen ongelovigen, en zij zijn van de mensen die in deze wereld ‘’Muslim’’ worden genoemd, en op de dag des oordeels (ongelovigen)’’.
De leider van de Shi’itische revolutie in Iran, was eveneens van deze mening. Een man die door duizenden Shi’a vandaag de dag wordt geëerd. Khomeini schrijft in zijn boek ‘’Arba’a un Hadith’’ het volgende:

”En het is bekend dat deze kwestie uitsluitend behoort aan de Shi’a van de Ahl al Bayt en het is verboden voor een ieder. Aangezien er geen sprake is van geloof (imaan) zonder de Wilayah/Imamat van Ali en zijn pure onfeilbaren en opvolgers. In feite, het geloof (Imaan) in Allah en zijn profeet is niet geaccepteerd tenzij het vergezeld is met het geloof in Wilaayah, en we zullen dit toelichten in het tweede deel..”.

Khomeini, de leider van de hedendaagse Shi’a en Rawaafid schrijft eveneens in zijn boek ‘’Al Ta’leeq alal Fawaa’d al Radawiyyah’’ het volgende:
‹ صفحه 151 ›

معنى قوله بينا أنت 151
فائدة إلا في المبدأ القيوم تعالى شأنه ، فإنه هو هو لا غيره .
على هذا التحقيق الذي لا أظنك تظفر به في غير هذه الأسطر ، فقوله
عليه السلام : ” بينا أنت أنت ” ، على الحقيقة وقوله : ” صرنا نحن نحن ” إنما
التكرار فيه بمجرد المشاكلة والمقايسة بالكلام الأول ، لأن صيرورة الشئ
شيئا إنما هو مفاد الجعل المركب ، وهو مستحيل قطعا ، وفي ” الصحيفة
السجادية ” : ( إلهي كيف أدعوك وأنا أنا ، وكيف أقطع رجائي عنك وأنت أنت ) ( 1 ) وذلك
يعاضد ما قلنا ، إذ معناه أن قولي واعتقادي ” أنا أنا ” إنما يوجب أن يكون لي
ذات دونك قائمة بنفسها ، ومع ذلك فكيف يسعني أن أدعوك وافتقر إليك ،
ومن أين تكون لي الحاجة إلى أن أطلبك ، فإن ذلك يشعر باستغنائي عنك ،
ثم لما نفى عليه السلام عن نفسه ذلك قال : ” وكيف أقطع رجائي عنك
وأنت أنت ” أي هذا الحكم ما ينبغي إلا لك ولا يشركك فيه أحد غيرك ،
لأنك أنت القائم بذاته القيوم لما سواه ، فلأي شئ لا أدعوك ، وكيف

يسعني أن أقطع رجائي عنك والكل منك وبك ولك وإليك .
ومما قلنا يتصحح أيضا سر ما نقل عن جبرئيل في ابتداء خلقه ، حيث
سأله الله أكثر من مرة من أنا ومن أنت ؟ ! ويجيب كل مرة مخاطبا لله
بقوله : أنت أنت وأنا أنا ، فيحترق بسطوات الكبرياء ، ويسقط من سماء
القرب أبعد مما بين هذه الأرض وتلك السماء إلى أن ظهر مغيث النفوس
والأرواح في عالم الأنوار والأشباح ، مولى الكونين ، وإمام الثقلين مولانا
علي عليه السلام ، فعلمه بأن يقول في الجواب : أنت الملك الجليل وأنا العبد
الذليل جبرئيل ، فلما قال ذلك تخلص من الاحتراق بنار البعد والفراق ( 2 ) .
فاحتفظ بذلك التحقيق فإنه من مشرب رحيق .

Vertaling: ”…Over Jibriel, toen Allah hem meerdere malen vroeg: Wie ben ik en wie ben jij? En elk keer antwoordde hij (Jibriel) Jij bent jij en ik ben ik. Waarna Allah hem verbrandt voor zijn trots en stuurt hem weg naar de laagste hemelen, tot de Redder van de Zielen verscheen in de wereld van de lichten en zielen, de Mawla van de twee universums van de Thaqalayn, onze Mawla Ali ibn Abi Talib (AS). Toen leerde Ali aan Jibriel dat hij moest antwoorden: ”U bent de Grote Koning, en ik ben een Nederige Slaaf” en wanneer hij (Jibriel) dat zei, werd hij gered van het hellevuur”.
De leider van deze onislamitische revolutie die in de wereld van de Ithna Ash’ariyyah (12ver imam Shi’a) wordt geprezen, benadrukt niet alleen dat de meerderheid van de Moslims vandaag in werkelijkheid afvalligen zijn, Khomeini presenteert ook de mate van laster, fictie, ongeloof waarin hij vervallen is, door de Engel Jibriel in het rijtje te zetten die hij en zijn soortgelijken kleineren.
En Jibriel is het die Ruhul Qudus wordt genoemd in de Qur’an, Jibriel is degene die de openbaring neerbracht naar de Profeten. Jibriel is de Engel die behoort tot de machtigste Engelen van Allah en Jibriel is de Engel, die onfeilbaar is en de bevelen van Allah zonder aarzelen uitvoert, zoals alle Engelen dat doen.

De Muslims hebben één gemeenschappelijk boek, Al Qur’aan al Karim. Dit beruchte karakter zou door het Shi’isme en in het bijzonder de Rawaafid niet omarmd zijn als zij de juiste erkenning aan de Qur’aan en de belofte van Allah toekenden, zoals:

“En Wij hebben jou het Boek neergezonden, als een uitleg van alle zaken en als Leiding en Barmhartigheid en een verheugende tijding voor de moslims.”
(Soerat an-Nahl: 89)

Het begin van deze compilatie zal daarom gaan over de vermeende ‘’Tahreef’’ van de Qur’aan, zoals verondersteld door een meerderheid Shi’a klassieke geleerden en de fundamentleggers van het Shi’isme waarvan diens auteurs en boeken hierboven nader zijn toegelicht. Tahreef/Muharraf wordt meestal gebruikt in relatie tot de eerdere openbaringen, zoals de Psalmen en de Thora bijvoorbeeld. Grote componenten van het Shi’isme zijn echter van mening dat tahrif plaats heeft gevonden in de huidige Qur’aan dat zich in ons midden bevindt.

TAHREEF AL QUR’AAN
Een groot deel van de Shi’a Muhaddithin, Muhaqqiqin en Mujtahidin zoals Al Kulayni, Al Jazaa’iri, Al Majlisi, Shaykh al Mufid etc, waren van mening dat de huidige Qur’aan veranderd is door toedoen van de ‘’vijanden van de Ahl al Bayt’’ om er politieke doeleinden mee te kunnen behalen.
Een minderheid geloofde niet in Tahreef van de Qur’aan, zoals Al Sadooq, zijnde één van de weinige klassieke geleerden met dit standpunt.
Hoewel het aantal Shi’itische geleerden en het aantal overleveringen in het Shi’isme die de wijziging en corruptie van het boek van Allah klaarblijkelijk bevestigen, zal dit hoofdstuk proberen om een beknopt beeld te schetsen voor de lezer, beginnend met de identiteit van de grootgeleerde.

Mullah Baqir al Majlisi (1616–1698 AD)
Als de auteur van zeer prominente Shi’a hadith boeken en boeken omtrent jurisprudentie, laat Mullah Baqir al Majlisi geen slecht indruk achter bij de Shi’a. Majlisi is niet alleen de auteur van Bihaar al Anwaar, maar hij schreef meer dan honderd boeken in het Perzisch en Arabisch. Naast schrijver, was Majlisi ook de jurist en hadith wetenschapper van zijn tijd .
De persoon die het als een sport zag om de vrouwen van zijn Profeet de lasteren (Haqqul Yaqeen), en de Sahaba (metgezellen) te vervloeken, staat namelijk net zo ver van de Islaam, als zij die de Profeet lasterden en de aan hem geopenbaarde Wahi (openbaring van Allah), poëzie en verhalen noemden. Om het standpunt van deze grondlegger van het Shi’isme beter te begrijpen, zullen enkele van zijn werken worden geciteerd m.b.t. overleveringen die over de Tahreef van de Qur’aan gaan.
Hoewel er duizenden overleveringen zijn over Tahreef al Qur’aan binnen de cirkel van Shi’itisch literatuur, zijn wij genoodzaakt om ergens te beginnen, en wat is beter dan te beginnen bij de Shaykh der Shuyukh , Muhammad Baqir al Majlisi.
Naast het feit dat Majlisi zelf onmiskenbaar heeft toegegeven in de corruptie van de Qur’aan te geloven, heeft hij zijn mening hieromtrent helder gepresenteerd in zijn boek, ‘’Mir’aat al Uqul’’ waarin hij commentaar verschaft over een overlevering uit Usul al Kafi.
De overlevering in Usul al Kafi:
السلام عليه عبدالله أبي عن سالم بن هشام عن
آية ألف عشر سبعة وسلم عليه الله صلى محمد إلى السلام عليه جبرئيل به جاء القرآن إن “:قال

‘’Ali bin al Hakam van Hishaam bin Saalim van Abu Abdullah (AS) die heeft gezegd: ‘’Voorwaar, de Qur’aan die Gibrieel heeft geopenbaard aan Muhammad bevat 17000 verzen’’.
Voordat de schokkende inhoud van deze Shi’a overlevering behandeld wordt, is het van belang om de authenticiteit van deze overlevering vast te stellen, aangezien zij die onwaarheden aan de Islaam toeschrijven, een gewoonte hebben geërfd dat er geen ‘’sahih’’ hadith zich in hun midden bevindt.

De ”geleerden” van de jarh wat ta’deel onder de Shi’a beschouwen deze overleveringen als betrouwbaar. De keten van overleveraars is als volgt: Ali ibn Hakam van Hisham ibn Salem, Abi Abdullah Ja’far .
Over Ali ibn Hakam schrijft Urdubili al Haa’ili het volgende: ”Ali ibn Hakam is Jaleelul Qadr (prijzenswaardig), en Thiqa (betrouwbaar)”.
Hisham ibn Salim is beschreven in Rijaal al Tusi als ”Een speciale vriend van Ja’far Sadiq en Musa Al Kadhim” . Al Tusi vervolgt over Hisham en zegt: ”Een shakhs (persoon) betrouwbaar betrouwbaar betrouwbaar”.
Voordat de Shi’a de intentie krijgen om deze 17000 verzen te verdraaien en ontkennen, of louter afdoen als 17000 wonderen of ayaat, is het van belang om de meester van Hadith, Majlisi te raadplegen over de betekenis van deze 17000 verzen en zijn commentaar op de overlevering van Al Kafi te lezen.

فالخبر صحيح و لا يخفى أن هذا الخبر و كثير من الأخبار الصحيحة صريحة في نقص القرآن و تغييره، و عندي أن الأخبار في هذا الباب متواترة معنى، و طرح جميعها يوجب رفع الاعتماد عن الأخبار رأسا

Al Majlisi zegt over de overlevering het volgende:

Vertaling: ”De overlevering [hadith] is sahih [betrouwbaar] en het is vanzelfsprekend dat deze hadith en de soortgelijke sahih hadith zoals deze, over de verkorting/tahreef القرآن و تغييره van de Qur’aan gaan. In mijn opinie zijn deze mutawaatir, و عندي أن الأخبار في هذا الباب متواترة معنى en het afwijzen van deze overleveringen zou leiden naar het verwerpen van alle overleveringen’’.
Hoewel het voldoende is dat de overlevering betrouwbaar is volgens de Shi’a hadith wetenschappers, en de inhoud uitgelegd is door Al Majlisi, is deze overlevering ook betrouwbaar genoemd door al Majlisi I, (de vader van Al Majlisi) en door de Shi’a hadith wetenschapper Hurr al Aa’mili .

Niet alleen heeft Mullah Baqir al Majlisi zijn mening dat de Qur’an gewijzigd is sterk verdedigd, maar zijn ook talloze overleveringen over de wijziging van de Qur’an bevestigt door de betreffende grootgeleerde in de kringen grootgeleerden van het Shi’isme. Enkele voorbeelden hieromtrent volgen ter illustratie.
عن أبي عبدالله عليه السلام قال : إنما نزلت : ” لكن الله يشهد بما انزل إليك ” في علي ” أنزله بعلمه والملائكة يشهدون وكفى بالله شهيدا
‘’Maar Allah getuigt bij wat hij heeft geopenbaard aan jou ‘’over Ali’’ dat hij het heeft geopenbaard met zijn wijsheid, en de Engelen getuigen (ook); Allah is voldoende als getuige’’.
En dit moet de volgende Qur’an aya voorstellen:
لٰکِنِ اللّٰہُ یَشۡہَدُ بِمَاۤ اَنۡزَلَ اِلَیۡکَ اَنۡزَلَہٗ بِعِلۡمِہٖ ۚ وَ الۡمَلٰٓئِکَۃُ یَشۡہَدُوۡنَ ؕ وَ کَفٰی بِاللّٰہِ شَہِیۡدًا
(De ongelovigen getuigen niet over jouw Profeetschap) maar Allah getuigt (wel) over wat Hij aan jou gezonden heeft. Hij zond deze met Zijn Kennis neer. En de Engelen getuigen. En Allah is voldoende als Getuige . ou gezonden heeft. Hij zond deze met Zijn Kennis neer. En de Engelen getuigen. En Allah is voldoende als Getuige.
Het feit dat de auteur van Bihar al Anwar de overleveringen die ongeloof bevatten over de Qur’an authentiek heeft verklaard, bevestigd dat de klassieke Shi’a geleerden dit credo met elkaar deelden. Niet alleen zijn dergelijke overleveringen authentiek verklaard, ze zijn mutawaatir verklaard door onder andere Majlisi, wegens de grote aantallen van deze overleveringen.
Andere grootgeleerden van het Shi’isme hebben het geloof van de Shi’a voorvaderen bevestigd als zijnde dat de Qur’an veranderd is, en verschilt met wat was geopenbaard aan Muhammad ibn Abdullah. Een eerste getuigenis heeft ons bereikt van Shaykh Tayeeb Musawi al Jazaa’iri in zijn citaat opgenomen in Tafsir al Qummi:
ولكن الظاهر من كلمات غيرهم من العلماء والمحدثين المتقدمين منهم والمتأخرين القول بالنقيصة كالكليني والبرقى، والعياشي والنعماني، وفرات بن ابراهيم، واحمد بن ابى طالب الطبرسي صاحب الاحتجاج والمجلسى، والسيد الجزائري، والحر العاملي، والعلامة الفتوني، والسيد البحراني وقد تمسكوا في اثبات مذهبهم بالآيات والروايات التى لا يمكن الاغماض عنها والذي يهون الخطب ان التحريف اللازم على قولهم يسير جدا مخصوص بآيات الولاية.
‘’’En het is vanzelfsprekend van de woorden van anderen dan hen, van de eerdere en latere geleerden van hadith, is de aanname van (het geloof) in wijziging. Zoals: Al Kulayni, Al Barqi, Al Ayaashi, An Nu’maani, Furat ibn Ibrahim (Al Kufi), Ahmad ibn Abu Talib at Tabrasi auteur van ‘’Al Ihtijaaj’’, Al Majlisi, Sayed Jazaa’iri, al Hurr al Amili, Allamah al Fattuni, Sayed al Bahraani. Zij hielden vast aan de verzen en overleveringen, die zij onmogelijk buiten beschouwing konden laten in het realiseren van hun standpunt. Wat de catastrofe doet meevallen, is dat zij van mening waren dat Tahrif slechts in kleine hoeveelheid plaats heeft gevonden, enkel in verzen over Wilaayah’’.

و الأخبار من طريق الخاصة و العامة في النقص و التغيير متواترة، و العقل يحكم بأنه إذ كان القرآن متفرقا منتشرا عند الناس، و تصدي غير المعصوم لجمعه يمتنع عادة أن يكون جمعه كاملا موافقا للواقع، لكن لا ريب في أن الناس مكلفون بالعمل بما في المصاحف و تلاوته حتى يظهر القائم عليه السلام، و هذا معلوم متواتر من طريق أهل البيت عليهم السلام و أكثر أخبار هذا الباب مما يدل على النقص و التغيير ‏
‘’En de overleveringen via de specifieke route (i.e. Shi’a) en de algemene route (i.e. Sunnah) aangaande verwijdering en wijziging (van de Qur´an’ zijn mutawaatir en logica schrijft voor dat als de Qur´an was ontbonden en verdeeld onder de mensen, en vervolgens een niet-onfeilbare het probeerde om samen te stellen, het zeer onwaarschijnlijk is dat deze compilatie compleet en in lijn met de realiteit zou zijn. Er is echter geen twijfel dat de mensen verplicht zijn om het te doen wat zich tussen de Mushaf (Qur’an) bevindt en het te lezen tot Al Qaem verschijnt. En dit is bekend d.m.v. vele overleveringen (mutawaatir) van de Ahlul Bayt en de meeste van deze overleveringen wijzen uit naar verwijdering en wijziging’’.
Al Majlisi zet zijn traditie en standpunten voort in al zijn werken. Gezien het feit dat deze overleveringen Mutawaatir zijn, is er geen excuus om deze en soortgelijke overleveringen af te doen als ‘’Akhbaar Ahad’’ [individuele overleveringen].
Een ander voorbeeld over de aard van verwijdering/wijziging van de Qur’an heeft Majlisi als volgt samengevat:
إن عثمان حذف من هذا القرآن ثلاثة أشياء: مناقب أمير المؤمنين علي وأهل بيته، وذم قريش والخلفاء الثلاثة، مثل آية يا ليتني لم اتخذ أبا بكر خليلا
‘’Uthman verwijderde van deze Qur’an drie zaken: Eigenschappen van de leider van de gelovigen Ali en zijn familie, de veroordeling van Quraysh en de drie khalifen, zoals de vers ‘’ Wee mij! Had ik maar niet Abu Bakr als boezemvriend genomen’’.
En het zal de Islamitische gemeenschap niet meer verbazen om dergelijk ongeloof uit de monden van de Rawaafid te lezen en te horen.
Er zullen mensen zijn die Majlisi zullen verdedigen op dit punt, naast andere punten zoals het lasteren van de vrouwen van de Profeet en het geloven in de corruptie van het boek van Allah. Een echte Shi’a zal geen Shi’a kunnen zijn als de voornaamste boeken van het Shi’isme en de voornaamste geleerden van het Shi’isme en de uitspraken van ongeloof die hieruit vloeien, niet geïnterpreteerd zouden worden als uitspraken van sublimiteit en godsvrees. Daarom zullen sommigen Majlisi verdedigen door hem te citeren zeggende dat er altijd wel iemand aanwezig zal zijn om de Qur’aan van verandering te behouden. Het volgende citaat zal naar voren worden geschoven:
ليعلم أن للقرآن حملة يحفظونه عن التحريف في كل زمان
‘’Het moet bekend zijn dat er in elk tijdperk mensen zijn die de Qur’aan beschermen tegen Tahrif’’.
Raar genoeg betreft dit een quote uit Mir’aat al Uqul, hetzelfde boek waarin de auteur uitbundig over de corruptie van de Qur’an heeft gesproken en datgene vanuit zijn opzicht heeft toegegeven en bevestigd. De rede achter het feit dat de verdedigers van een dergelijk persoon altijd een zeer klein stukje van een groot geheel citeren is omdat het om een verdraaide en uit context gehaald element uit zijn daadwerkelijke woorden gaat.
De volledige zin is echter:
ليعلم أن للقرآن حملة يحفظونه عن التحريف في كل زمان، و هم الأئمة عليهم السلام
‘’Het moet bekend zijn dat er in elk tijdperk mensen zijn die de Qur’aan beschermen tegen Tahrif, zij zijn de A’immah (AS)’’.
Het is echter bekend van de klassieke grootgeleerden van de Ithna Ash’ariyyah dat deze in de corruptie van de Qur’an geloven en van mening zijn dat de echte Qur’an met de 12e Imam is. Claimen dat de Qur’an altijd behoed wordt voor Tahrif door de ‘’onfeilbare Shi’a Imam’’ zal niet alleen de tafels omdraaien, het zal geloof in ongeloof kunnen veranderen. En veel is niet nodig om het ongeloof van de te behandelen auteurs aan te duiden, omdat dit in grote mate overduidelijk zal zijn voor een moslim met minimale kennis van de Islamitische fundamenten.
Als laatst zal de Shi’a claimen dat de overleveringen over tahrif, akhbaar ahad (individuele overleveingen) zijn, wat eveneens niet waar is. De overleveringen over tahrif zijn mutawaatir genoemd in het Shi’isme.
Als uitgangspunt wordt door deze groep aangenomen dat de echte Qur’an gecompileerd was door Ali ibn Abu Talib, en deze zich met de 12e imam bevindt. Aansluitend is het geen wonder als Majlisi aangeeft dat de Qur’an wordt beschermd van Tahrif door de A’immah (imams). Als onderbouwing beschikken de Shi’a grootgeleerden niet enkel over Tawaatur overleveringen, maar hebben zij ook meerdere juristen en mufassirin gehad die hetzelfde mening deelden.
Al Kulayni heeft niet voor niets een hoofdstuk in het meest autoritaire boek van het Shi’isme, Al Kafi de volgende titel gegeven:
لم يَجمَع القرآن كلّه إلا الأئمةُ عليهم السلام، وأنهم يعلمون علمه كلّه
‘’Niemand behalve de Imams hebben de hele Qur’an gecompileerd, en zij hebben er alle kennis over’’.
عَنْ سَالِمِ بْنِ سَلَمَةَ قَالَ قَرَأَ رَجُلٌ عَلَى أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع وَ أَنَا أَسْتَمِعُ حُرُوفاً مِنَ الْقُرْآنِ لَيْسَ عَلَى مَا يـَقـْرَأُهـَا النَّاسُ فـَقـَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع كُفَّ عَنْ هَذِهِ الْقِرَاءَةِ اقْرَأْ كَمَا يَقْرَأُ النَّاسُ حَتَّى يـَقـُومَ الْقـَائِمُ ع فَإِذَا قَامَ الْقَائِمُ ع قَرَأَ كِتَابَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ عَلَى حَدِّهِ وَ أَخْرَجَ الْمُصْحَفَ الَّذِي كَتَبَهُ عَلِيٌّ ع وَ قَالَ أَخْرَجَهُ عَلِيٌّ ع إِلَى النَّاسِ حِينَ فَرَغَ مِنْهُ وَ كَتَبَهُ فَقَالَ لَهُمْ هَذَا كِتَابُ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ كَمَا أَنْزَلَهُ اللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ ص وَ قَدْ جَمَعْتُهُ مِنَ اللَّوْحَيْنِ فَقَالُوا هُوَ ذَا عِنْدَنَا مُصْحَفٌ جَامِعٌ فِيهِ الْقُرْآنُ لَا حَاجَةَ لَنَا فِيهِ فَقَالَ أَمَا وَ اللَّهِ مَا تَرَوْنَهُ بَعْدَ يَوْمِكُمْ هَذَا أَبَداً إِنَّمَا كَانَ عَلَيَّ أَنْ أُخْبِرَكُمْ حِينَ جَمَعْتُهُ لِتَقْرَءُوهُ
‘’Van Salim ibn Abu Salma: Ik hoorde een man de Qur’an reciteren aan Abu Abdullah (AS) en ik hoorde dat de huruf anders waren dan wat men normaal reciteert. Abu Abdullah (AS) zei tegen hem: ‘’Stop met het reciteren op deze manier, en reciteer zoals andere mensen reciteren tot de verschijning van Al Qaem (12e imam). Wanneer de Qaem opnieuw verschijnt, zal hij het boek van Allah reciteren naar gelang diens regels en hij zal een kopie van de Qur’an presenteren dat geschreven is door Ali (AS). Toen Ali (AS) het schrijven voltooide bracht hij het naar de mensen en zei: ‘’Dit is het boek van Allah, de Machtige en de Sublieme, geopenbaard aan Muhammad. Voorwaar, ik heb het samengesteld uit twee verzamelingen‘’. De mensen zeiden: ‘’Wij hebben een kopie met ons en wij hebben geen behoefte aan die van jouw. ‘’Hij (Ali) zei: ‘’Bij Allah, na deze dag zullen jullie nooit meer zien. Ik vond het nodig om jullie hierover te in te lichten opdat jullie het zouden lezen’’.

Muhammad ibn Ya’qub ibn Ishaq al Kulayni (250 AH/864 CE – 329 AH/941 CE)
Muhammad ibn Ya’qub al Kulayni wordt geacht onder de grootste geleerden en hadith verzamelaars van het Shi’isme. Al Kulayni schreef onder andere, Usul al Kafi ,bestaande uit drie delen, Usul, Furuh en Rawda.

Het boek Al Kafi heeft een karakter dat de Qur’aan veranderd is, maar ook dat de schepping van Allah over de eigenschappen van Allah beschikken. Om niet van het onderwerp af te dwalen zal enkel worden ingegaan op het credo van Al Kulayni met betrekking tot de in hun ogen corruptie van de Qur’an.

Shaykh Tayeeb Musawi al Jazaa’iri in zijn citaat opgenomen in Tafsir al Qummi:
ولكن الظاهر من كلمات غيرهم من العلماء والمحدثين المتقدمين منهم والمتأخرين القول بالنقيصة كالكليني والبرقى، والعياشي والنعماني، وفرات بن ابراهيم، واحمد بن ابى طالب الطبرسي صاحب الاحتجاج والمجلسى، والسيد الجزائري، والحر العاملي، والعلامة الفتوني، والسيد البحراني وقد تمسكوا في اثبات مذهبهم بالآيات والروايات التى لا يمكن الاغماض عنها والذي يهون الخطب ان التحريف اللازم على قولهم يسير جدا مخصوص بآيات الولاية.
‘’’En het is vanzelfsprekend van de woorden van anderen dan hen, van de eerdere en latere geleerden van hadith, is de aanname van (het geloof) in wijziging. Zoals: Al Kulayni, Al Barqi, Al Ayaashi, An Nu’maani , Furat ibn Ibrahim (Al Kufi), Ahmad ibn Abu Talib at Tabrasi auteur van ‘’Al Ihtijaaj’’, Al Majlisi, Sayed Jazaa’iri, al Hurr al Amili, Allamah al Fattuni, Sayed al Bahraani. Zij hielden vast aan de verzen en overleveringen, die zij onmogelijk buiten beschouwing konden laten in het realiseren van hun standpunt. Wat de catastrofe doet meevallen, is dat zij van mening waren dat Tahrif slechts in kleine hoeveelheid plaats heeft gevonden, enkel in verzen over Wilaayah’’

Fayz al Kashaani de auteur van Tafsir al Safi getuigt eveneens tegen Al Kulayni en zijn eensgezinden:

‘‘En betreffende de opinie van onze geleerden (moge Allah tevreden met hen zijn) betreft dit onderwerp (corruptie van de Qur’an), wat duidelijk is dat Thiqaatul Islam Muhammad bin Ya’qub al Kulayni in de manipulatie en verlies in de Qur’an geloofde omdat hij overleveringen hierover overleverde zonder deze te bekritiseren. Tevens heeft hij aangegeven in de introductie van zijn boek, dat hij vertrouwde op wat hij overleverde en dit geldt eveneens voor zijn leraar, Ali bin Ibraahim al Qummi (moge Allah tevreden met hen zijn) 11 en Kulayni) exact volgde (bereft deze zaak) in zijn Al Ihtijaaj’’.
Het mag duidelijk zijn dat Tafsi al Qummi, Tafsir as Safi, Al Kafi, Bihar al Anwar of Al Ihtijaaj van Tabrasi geen secondaire boeken zijn in het Shi’isme, maar dienen als het kloppend hart van het Shi’isme.
Abul Hassan al Alami, in de introductie van Shi’a Tafsir al Burhaan getuigt van het volgende aangaande Muhammad ibn Ya’qub al Kulayni:
‘’Het zou bekend moeten zijn, van wat we weten van de woorden van Thiqatul Islam Muhammad ibn Ya’qub al Kulayni, dat hij geloofde in tahrif in de Qur’an en de verkoring ervan, omdat hij veel ruimte gaf aan dergelijke overleveringen (over tahrif) in zijn boek ‘’al Kafi’’. Hij kondigde aan het begin van zijn boek aan te geloven in de authenticiteit van de overleveringen. Zijn Shaykh, Ali ibn Ibrahim al Qummi was van hetzelfde mening’’.

Mullah Baqir al Majlisi heeft op zijn beurt ook getuigd over de auteur van Al Kafi:
و اختلف أصحابنا في ذلك، فذهب الصدوق ابن بابويه و جماعة إلى أن القرآن لم يتغير عما أنزل و لم ينقص منه شي‏ء، و ذهب الكليني و الشيخ المفيد قدس الله روحهما و جماعة إلى أن جميع القرآن عند الأئمة عليهم السلام، و ما في المصاحف بعضه، و جمع أمير المؤمنين صلوات الله عليه كما أنزل بعد الرسول صلى الله عليه و آله و سلم و أخرج إلى الصحابة المنافقين فلم يقبلوا منه
‘’En onze metgezellen verschilden van mening over deze kwestie (tahrif al Qur’an). As Saduq ibn Babaveyh al Qummi en een groep zijn van mening dat de Qur’an exact hetzelfde is zoals deze was geopenbaard. Niets veranderde en niets ging verloren hiervan. Al Kulayni met Shaykh Mufid ..en een groep waren van mening dat de Qur’an samengesteld is door de Imams (AS), en de verzen in de Mushaf, het is slechts een deel ervan. De leider van de gelovigen verzamelde het (de Qur’an) zoals het was geopenbaard aan de Profeet (vrede zij met hem) en bracht het naar de hypocrieten (metgezellen van de Profeet) en zij accepteerden het niet van hem’’.

Shaykh Fani Isfahaani als getuige:
‘’De mening van tahrif is ook duidelijk betreffende Al Kulayni dat hij datgene overlevert die daarover gaan (over tahrif) en hij levert daar geen commentaar op’’.
Enkele overleveringen uit Al Kafi om de lezer een schets te geven over de ernst van diens inhoud.
الحسين بن محمد، عن معلى بن محمد، عن علي بن أسباط، عن علي بن أبي حمزة، عن أبي بصير، عن أبي عبدالله عليه السلام في قول الله عزوجل: ” ومن يطع الله ورسوله (في ولاية علي وولاية الائمة من بعده) فقد فاز فوزا عظيما]” هكذا نزلت
‘’Al Husayn ibn Muhammad heeft overgeleverd van Mu’alla ibn Muhammad van Ali ibn Asbat van Ali ibn Abu Hamza van Abu Basir van Abu Abdallah (AS) over de woorden van Allah de meest vergevende. ‘’ Hij zal uw werken goed voor u maken en u uw zonden vergeven. En wie Allah en Zijn boodschapper gehoorzaamt (en de Wilaaya van Ali en de imams na hem), heeft zeker een grote overwinning behaald’’. (33:71) Dit is hoe het was geopenbaard’’.
علي بن إبراهيم عن أحمد بن محمد البرقي عن أبيه عن محمد بن سنان عن عمار بن مروان عن منخل عن جابر عن أبي جعفر عليه السلام قال : نزل جبرئيل عليه السلام بـهذه الآية على محمد صلى الله عليه وآله هكذا {بِئْسَ مَا اشْتَرَوْا بِهِ أَنفُسَهُمْ أَنْ يَكْفُرُوا بِمَا أَنزَلَ اللَّهُ ( في علي ) بَغْيًا } (البقرة/90)”
‘’Ali ibn Ibrahim heeft overgeleverd van Ahmad bin Muhammad al Barqi van zijn vader Muhammad ibn Sinan van Ammar ibn Marwan van Munakhal van Jabir van Abu Ja’far (AS) die het volgende zei: ‘’Jibril bracht dit vers naar Muhammad (vzmh): ‘’ Slecht is het, waarvoor zij hun zielen verkocht hebben; dat zij niet geloven in wat Allah heeft neergezonden over Ali..’’(2:90).
أحمد بن مهران – رحمه الله – عن عبدالعظيم، عن بكار، عن جابر، عن أبي جعفر (عليه السلام) قال هكذا نزلت هذه الآية ” ولو أنهم فعلوا ما يوعظون به (في علي) لكان خيرا لهم
‘’ Ahmad Mihraan heeft overgeleverd – Moge Allah hem zegenen, van Abd al Azim van Bakkaar van Jabir van Abu Ja’far (AS) die zei: ‘’Dit vers van de Qur’an was dusdanig geopenbaard ‘’ Maar indien zij werkelijk gedaan hadden wat hen gezegd werd –over Ali-, was dat beter voor hen geweest (4:66) ‘’.

Shaykh al Mufid (c. 948-1022 CE)

Auteur van meer dan dertig autoritaire boeken van het Shi’isme, waarvan Kitaab al Irshaad, Al Amali en Masaa’il al Sarawiyyah bekende zijn. Onder zijn studenten, was Sayid al Murtadha het meest bekend en gerenommeerd.
Shaykh Tusi (d. 460 A.H.) beschrijft dat bij zijn dood, ontelbaar aantal mensen deelnamen en iedereen was aan het huilen. Zijn credo is werkelijk om van te huilen.
Mullah Baqir al Majlisi getuigt over de Shaykh Mufid betreffende tahrif van de Qur’an:
و اختلف أصحابنا في ذلك، فذهب الصدوق ابن بابويه و جماعة إلى أن القرآن لم يتغير عما أنزل و لم ينقص منه شي‏ء، و ذهب الكليني و الشيخ المفيد قدس الله روحهما و جماعة إلى أن جميع القرآن عند الأئمة عليهم السلام، و ما في المصاحف بعضه، و جمع أمير المؤمنين صلوات الله عليه كما أنزل بعد الرسول صلى الله عليه و آله و سلم و أخرج إلى الصحابة المنافقين فلم يقبلوا منه
‘’En onze metgezellen verschilden van mening over deze kwestie (verkorting/tahrif van de Qur’an). As Saduq ibn Babaveyh al Qummi en een groep zijn van mening dat de Qur’an exact hetzelfde is zoals deze was geopenbaard. Niets veranderde en niets ging verloren hiervan. Al Kulayni en Shaykh Mufid ..en een groep waren van mening dat de Qur’an samengesteld is door de Imams (AS), en de verzen in de Mushaf, het is slechts een deel ervan. De leider van de gelovigen verzamelde het (de Qur’an) zoals het was geopenbaard aan de Profeet (vrede zij met hem) en bracht het naar de hypocrieten (metgezellen van de Profeet) en zij accepteerden het niet van hem’’.
Shaykh Mufid zegt zelf in zijn boek, Awaa’il al Maqalaat het volgende:
و اتفقوا على أن أئمة الضلال خالفوا في كثير من تأليف القرآن و عدلوا فيه عن موجب التنزيل و سنة النبي
‘’En de Imams zijn het erover eens dat de leiders van de dwalende vele verzen van de Qur’an tegenspraken en lieten de order van de Qur’an en de sunnah van de profeet achterwege’’.
In hetzelfde boek vervolgt Mufid:
أقول إن الأخبار قد جاءت مستفيضة عن أئمة الهدى من آل محمد (صلّى الله عليه وآله وسلّم) باختلاف القرآن و ما أحدثه بعض الظالمين فيه من الحذفو النقصان
‘’Ik zeg: de overleveringen van a’immatul hudaa, van de familie van Muhammad (sallalahu aleyhi wasallam) laten zien dat er sprake is van antagononisme in de Qur’an d.m.v. verwijdering en verkorting ervan door de onderdrukkers’’.
Al Mufid zegt tevens in zijn boek, Masaa’il al Sarawiyyah samengevat het volgende:
Alles tussen de twee kaften van de Qur’an is het woord van Allah en zijn openbaring; het bevat geen woorden van mensen, en het is het meeste wat is geopenbaard, en het resterende wat Allah heeft geopenbaard als de Qur’an is met de Qaem (Shi’a 12e imam), de behouder van de Shariah en de beschermer van de onaangetaste wetten, hoewel degene die de Qur’an verzamelde (Uthman) dit niet opnam (in de Qur’an) wegens redenen zoals: Zijn onwetendheid over diens bestaan, waaraan hij twijfelde en dat wat hij toevoegde en het andere liet hij achterwege. Amir ul Mu’minin (Ali) verzamelde de Qur’an van begin tot eind, en verzamelde het zoals het was geopenbaard: Hij zette de Makki (verzen geopenbaard in Makkah) verzen voor de Madani verzen (verzen geopenbaard in Madeenah), geabbrogeerde verzen voor de verzen die het abbrogeerden, en compileerde het zoals het hoort. Om deze rede zei Imam Ja’far ibn Muhammad as Saddiq: ‘’Bij Allah, als de Qur’an was gereciteerd zoals het oorspronkelijk was geopenbaard, zou je er onze namen in vinden..’’
Authentieke overleveringen hebben ons bereikt van de Imams (A.S) dat zij ons hebben bevolen om te lezen wat zich (vandaag) tussen de twee kaften bevindt, en wij hanteren geen andere, zij het korter of langer, tot de Qaem (12e shi’a imam die eeuwenlang zoek is) verschijnt en de Qur’an aan de mensen verkondigd zoals Allah het had geopenbaard en zoals verzameld was door Amir al Mu’minin (leider van de gelovigen) Ali. En zij verboden het ons om het anders te lezen n.a.v. wat is overgeleverd in de overleveringen dat ervan verschilt omdat het niet d.m.v. mutawatir (opeenvolgende overleveringen over dezelfde kwestie) overleveringen komt, maar van individuele overleveringen, en een persoon kan zich vergissen in het overleveren hiervan. En wanneer een persoon de Qur’an anders reciteert dan wat we nu hebben, zal hij zichzelf als doelwit stellen bij hen die met ons verschillen (Ahl ul Sunnah wal Jama’ah – Islamitische gemeenschap) en de machtige (non Shi’a) heersers, en dusdanig zal hij zichzelf ten onder laten gaan.
Waar de bovenstaande samenvatting van Shaykh Mufid op neerkomt, is het volgende:
1- Ja, alles in de Qur’an wat we hebben is van Allah en er bevindt zich niets in afkomstig van mensen. Er is dus geen sprake van toevoeging in de Qur’an.
2- Maar, er is weldegelijk sprake van verwijdering van de Qur’an! Deze delen van de Qur’an zijn met de Imam Mehdi (Shi’a 12e imam). Uthmaan (moge Allah hem zegenen) heeft deze delen niet van de Qur’an niet inbegrepen in het boek dat we vandaag in ons midden hebben.
3- De namen van de twaalf Imams zijn echter wel genoemd in de complete Qur’an dat met de Qaem (shi’a 12e imam) is, en die verzen zijn verwijderd door de Khalifah Uthman (moge Allah hem zegenen).
4- Al Qaem zal de missende verzen van de Qur’an openbaren tijdens zijn terugkomst (verschijning).
5- Ja, we weten zeker dat er verzen missen in de Qur’an, maar we weten niet zeker om welke delen het precies gaat.
6- We weten niet zeker welke hadith die daarover spreken authentiek zijn en welke dat niet zijn.
7- We dienen te wachten op de twaalfde shi’a imam die in het bezit is van de complete Qur’an.
8- We moeten stellig ontkennen dat de Qur’an gewijzigd is, uit vrees voor de Islamitische gemeenschap en machtige heersers [en dienen dus in feite Taqiyyah te verrichten i.e. liegen).

Shaykh al Mufid bevestigt dit in zijn erkend boek, Kitaabul Irshaad:
‘’Wanneer de Qaem van de familie van de Profeet verschijnt, zal hij kampen opzetten en hij zal de mensen de Qur’an leren zoals deze was geopenbaard door Allah. Grote moeite zal degene hiermee hebben die de Qur’an heeft geleerd zoals wat we vandaag hebben, want het verschilt van de oorspronkelijke compositie’’.
Hoewel Shaykh al Mufid twee bekende meningen heeft over tahrif, één waarin hij nadrukkelijk aangeeft dat verandering plaats heeft gevonden, en één opinie waarin hij dat tegenspreekt. Wat hij wel aangeeft, is dat hij meer geneigd is te geloven dat de volgorde van de verzen is veranderd in plaats van de verzen dat eveneens neerkomt op tahrif (wijziging).
In de komende paragrafen zal nader worden ingegaan op het met opzet verplaatsen van de volgorde en verzen in de Qur’an met het doel de betekenis te vervormen.

Ni’matullah al Jazaa’iri (1112H)
Ni’matullah al Jazaa’iri wordt geacht als één van de belangrijkste Shi’a geleerden, en wordt in het rijtje geplaatst met Mullah Baqir al Majlisi, Kulayni, Mufid, Tusi etc. Het was Ni’matullah al Jazaa’iri die ijaaza (toestemming/erkenning op religieus gebied) gaf aan Mullah Baqir al Majlisi.
Een bekend werk van Al Jazaa’iri is onder meer, Anwaar al Nu’maniyyah.
In het bovengenoemd boek zegt al Jazaa’iri het volgende:
ولا تعجب من كثرة الأخبار الموضوعة، فإنهم بعد النبي صلى الله عليه وسلم قد غيروا وبدَّلوا في الدين ما هو أعظم من هذا؛ كتغييرهم القرآن وتحريف كلماته، وحذف ما فيه من مدائح آل الرسول والأئمة الطاهرين وفضائح المنافقين وإظهار مساويهم، كما سيأتي في نور القرآن
‘’En wees niet verbaasd over de vele gefabriceerde verhalen, want na het overlijden van de profeet, hebben zij veranderd en gecorrumpeerd wat zelfs groter is [dan verhalen], zoals zij de Qur’an en diens woorden hebben veranderd, en de eigenschappen van de Ahlulbayt [familie van de profeet] daaruit hebben verwijderd, eveneens de schandalen van de hypocrieten [metgezellen] en hun kwade daden, zoals we zullen lezen in Noor al Qur’an’’.
وأخبارنا متواترة بوقوع التحريف والسقط منه، بحيث لا يسعنا إنكاره، والعجب العجيب من الصدوق وأمين الإسلام الطبرسي والمرتضى في بعض كتبه كيف أنكروه وزعموا أن ما أنزله الله تعالى هو هذا المكتوب، مع ان فيه رد متواتر الأخبار
‘’En onze overleveringen dat tahrif [wijziging] heeft plaatsgevonden in de Qur’an zijn mutawaatir, dus we kunnen ze niet negeren. En het is raar, raar dat al Saduq, at Tabrasi en al Murtadha het ontkenden in sommige van hun boeken, en claimden dat wat door Allah was geopenbaard aanwezig is [in de huidige Qur’an], hierin is ontkenning van mutawaatir overleveringen’’.
‘’De opinie [over tahrif van de Qur’an] blijkt ook geaccepteerd te zijn door Al Kulayni, wanneer hij overleveringen hieromtren overlevert en deze niet van commentaar voorziet. Al Sayyid al Jazaa’iri is eveneens van deze mening aangaande tahrif in zijn uitleg op de twee Tahdhibs [boeken van Tusi], en hij heeft een onderzoek op dat gebied geschreven in zijn werk genaamd Manbaa al Haya’’.

Al Sayyid al Al Jazaa’iri benadrukt zijn positie:
فنقول: روى أصحابنا ومشايخنا في كتب الأصول من الحديث وغيرها أخبارا كثيرة بلغت حد التواتر في أن القرآن قد عرض له التحريف وكثير من النقصان وبعض الزيادة
‘’Onze metgezellen en Shuyukh [geleerden] hebben in boeken van Usul [fundamenten] vele overleveringen, reikend naar de graad van tawaatur [zeer betrouwbaar, groot in aantal] dat in de Qur’ran tahrif heeft plaatsgevonden, vele verwijderingen en sommige toevoegingen’’.
In Anwar al Nu’maniyyah zegt Sayyid al Jazaa’iri:
‘’Ten derde: Om te accepteren dat [de Qur’an] op een betrouwbare wijze is geopenbaard en dat wat neergebracht was door Al Ruh al Amin [i.e. de Engel Jibriel], zal leiden naar de ontkenning van vele overleveringen die ons hebben bereikt als zijnde tawaatur, en waarin duidelijk voorvallen van tahrif [wijziging/corruptie] in de Qur’an m.b.t. woorden, materiaal en grammatica vastgesteld is. Onze metgezellen, moge Allah tevreden met hen zijn hebben gezamenlijk in de betrouwbaarheid en authenticiteit [van deze overleveringen] geloofd.
Het is waar dat Al Murtadha, al Saduq en Shaykh at Tabrasi dit betwistten, en van mening waren dat alles tussen de twee kaften de Qur’an is en niets anders, en het was niet onderhevig aan tahrif.
Het ziet er echter uit dat zij deze mening aanhielden door de vele profijten die zij erin zagen, zoals het sluiten van de deur van aanvallen [aanval op de sekte i.v.m. de Qur’an verwerpen]. Als een dergelijke zaak (tahrif) toegestaan was in de Qur’an, hoe zou men ernaar kunnen handelen als het manipuleerbaar is? We zullen spoedig naar het antwoord gaan..’’.

Muhammad Baqir al Bahbahaani (1706–1791)
Een erkend en autoritair geleerde van de Ithna Ash’ariyyah, auteur van boeken aangaande Shi’a fundamenten. Een geleerde die in zijn fundamenten een Usuli (de vier boeken accepteert, maar tekortkomingen erkent) was, en ondanks dat Wahid al Bahraani, zoals hij ook wel wordt genoemd heeft toegegeven dat de overleveringen aangaande tahrif en corruptie van de Qur’an de graad van mutawaatir hebben bereikt. Hij zegt in zijn boek Al Fawaa’d al Haa’iriyyah:

أنه لم يقع في القرآن تغير مانع عن الاحتجاج، والأصحاب متفقون على ذلك.
لكنهم اختلفوا في أنه هل وقع فيه تغير أم لا؟ الظاهر من الأخبار الكثيرة هو الوقوع

‘’In de Qur’an is niet het soort wijziging voortgekomen dat ons ervan zal weerhouden erop te vertrouwen. En onze metgezellen zijn het hierover eens. Maar zij verschilden of wijziging al dan niet heeft plaatsgevonden. En wat de vele overleveringen aanduiden is dat het heeft plaatsgevonden’’.

Ali Ibn Ibrahim al Qummi 329 A.H.
De auteur van de grootste en meest beroemde Tafsir (uitleg) van de Shi’a, ook wel bekend als Tafsir al Qummi. De vader van Shaykh Saduq, eveneens behorend tot de top van de fundamentele Shi’a geleerden. Ali ibn Ibrahim al Qummi, was eveneens de leraar (Shaykh) van Muhammad ibn Ya’qub al Kulayni, die Al Kafi (meest authentiek Shi’a hadith compilatie) schreef. En hoewel de piramide van de Ithna Ash’ariyya aan het wankelen is gebracht, is het gewenst om ook te weten wat de grote Qummi, de leraar van Kulayni over de corruptie van de Qur’an te melden heeft.
Faydh al Kashani getuigt dat al Qummi in tahrif geloofde:
أقول : المستفاد من جميع هذه الأخبار وغيرها من الروايات من طريق أهل البيت عليهم السلام إن القرآن الذي بين أظهرنا ليس بتمامه كما انزل على محمد صلى الله عليه وآله وسلم بل منه ما هو خلاف ما أنز الله ومنه ما هو مغير ومحرف وإنه قد حذف عنه أشياء كثيرة منها اسم علي عليه السلام في كثير من المواضع ومنها غير ذلك وأنه ليس أيضا على الترتيب المرضي عند الله وعند رسوله صلى الله عليه وآله وسلم .
وبه قال علي بن إبراهيم قال في تفسيره : وأما ما كان خلاف ما أنزل الله
‘’En het is duidelijk van de deze overleveringen en anderen van de Ahl al Bayt (AS) dat de huidige Qur’an niet de complete Qur’an is die geopenbaard was aan Muhammad (sallalahu aleyhi wasallam). Er zijn in feite verzen die tegenspreken datgene wat al was geopenbaard verzen die zijn veranderd en plekken waar verwijdering heeft plaatsgevonden zoals de namen van Ali (AS) in vele plaatsen, etc. Bovendien is de volgorde van de Qur’an niet volgende de gewenste volgorde van Allah en zijn Profeet. Ali ibn Ibrahim (Al Qummi) was ook van deze mening’’.
Al Qummi in zijn Tafsir al Qummi:
واما ما هو محرف منه فهو قوله ” لكن الله يشهد بما انزل اليك في على انزله بعلمه والملائكة يشهدون” وقوله ” يا ايها الرسول بلغ ما انزل اليك من ربك في على فان لم تفعل فما بلغت رسالته
‘’En wat veranderd is: ‘’ maar Allah getuigt over wat Hij aan jou gezonden heeft ‘’over Ali’’. Hij zond deze met Zijn Kennis neer. En ‘’ O Boodschapper! Verkondig wat jou van jouw Heer neergezonden is over Ali. En indien jij dat niet doet, dan heb jij Zijn Boodschap niet verkondigd’’.
En verre is het pure woord van Allah (subhana wa ta’ala) van de ongeloof dat door de eeuwen heen en vandaag der dag te lezen is in de fundamentele boeken van een volk dat zich de representatieven van de Profeet claimen te noemen. De verzen die hierboven geciteerd zijn uit Tafsir al Qummi, vinden we op deze manier in de Qur’an:
یٰۤاَیُّہَا الرَّسُوۡلُ بَلِّغۡ مَاۤ اُنۡزِلَ اِلَیۡکَ مِنۡ رَّبِّکَ ؕ وَ اِنۡ لَّمۡ تَفۡعَلۡ فَمَا بَلَّغۡتَ رِسَالَتَہٗ
5:67 O Boodschapper! Verkondig wat jou van jouw Heer neergezonden is. En indien jij dat niet doet, dan heb jij Zijn Boodschap niet verkondigd (Surah al Maidah).

لٰکِنِ اللّٰہُ یَشۡہَدُ بِمَاۤ اَنۡزَلَ اِلَیۡکَ اَنۡزَلَہٗ بِعِلۡمِہٖ ۚ وَ الۡمَلٰٓئِکَۃُ یَشۡہَدُوۡنَ ؕ وَ کَفٰی بِاللّٰہِ شَہِیۡدًا
4:166 Maar Allah getuigt (wel) over wat Hij aan jou gezonden heeft. Hij zond deze met Zijn Kennis neer. En de Engelen getuigen. En Allah is voldoende als Getuige. (Surah An Nisaa)

Al Qummi:
فالقرآن منه ناسخ، ومنه منسوخ، ومنه محكم، ومنه متشابه، ومنه عام، ومنه خاص، ومنه تقديم، ومنه تأخير، ومنه منقطع، ومنه معطوف، ومنه حرف مكان حرف، ومنه على خلاف ما انزل الله
‘’Een deel van de Qur’an is een abbrogeerder, en een deel is geabbrogeerd, een deel is duidelijk (Muhkam) en een deel is ambiguous (Mutashabih), een deel is algemeen, en een deel is specifiek, een deel is naar voren geplaatst, en een deel achterin, een deel is verbonden, een ander deel is ontbonden, in een deel is een letter op de plek van een ander, en het verschilt met wat door Allah was geopenbaard’’.
Al Sayid Ali al Faani Isfahaani getuigt eveneens dat al Qummi samen met andere grootgeleerden van deze mening was.

Ayat Allah Abu al Hassan Al-Amili (1070 A.H.)
Sayiyyid Ahmad al Husseini schrijft over Al-Amili: ‘’Al Mawla Abu al Hassan al Fatouni Abu al Hassan bin Muhammad Taahir bin Abdul Hamid bin Musa bin Ali bin Muhammad bin Ma’tuq ibn Abdul Hamid al Nabaaty al Amili, Al Shareef al Fatouni al Ghawawi van de prestigieuze grootgeleerden, zijn vaders waren mannen van kennis en verdienstelijkheid. Hij is beschreven als de hard werkende geleerde, de complete, de scherpe observeerder, Al Allamah, het meest geleerd in Fiqh (jurisprudentie) onder de wetenschappers van hadith (muhaditheen), de respectabele en rechtvaardige, het hoofd van de hadith wetenschappers van zijn tijd en een voorbeeld voor de Fuqahaa (juristen) van zijn tijd. Geboren in Isfahan rond 1070 A.H. , spendeerde het meeste van zijn tijd in Najaf, en verkreeg zijn Ijaazah (toestemming/diploma) in Hadith van Mullah Baqir al Majlisi in de maand van Sha’baan 1096 A.H. In 1107 A.H. verkeeg hij eveneens Ijaazah van een groep geleerden waaronder Shaykh Muhammad ibn al Hassan al Hurr al Amili en Al Sayyid Ni’matullah al Jazaa’iri, eveneens zijn oom Al Mir Muhammad Saalih al Khatun Abadi.
Al Amili gaf zelf ook Ijaazah aan vele geleerden, zoals zijn zoon al Mawlaa Abu Taalub al Fatouni, Shaykh Ahmad ibn Ismaa’il al Jazaa’iri, Sayyid Nasrallah al Mudarris al Haa’iri en Shaykh Abdullah bin Karaamullah Huwaizi. Al Allamah Nuri heeft over hem gezegd: ‘’Deze Shaykh is van hoge gradatie en hoge rank, de beste van zijn tijd zover ik weet’’. Bekende werken van Al-Amili zijn: ‘’Bayaan al Imaamah al mufassirin’’, al Fawaa’d al Ghurawiyyah’’, Mir’aat al Anwaar wa Mishkaat al Asraar’’, Shariat ul Shi’a’’, Haqiqah al Madhab al Imaamiyyah’’, ‘’Tanzeeb al Qummiyeen’’ , ‘’Sharh al Saheefatul Sajjadiyyah’’, ‘’Fawaa’d al Makkiyyah’’, ‘’Nasaa’kh al Maluk’’.
Al –Amili overleed in het jaar 1138 A.H. in Najaf.
Deze grootvader van de Ithna Ash’ariyyah sekte, Al-Amili zegt in zijn boek, Mir’aat al Anwaar wa Mishkaat al Asraar:
اعلم أن الذي يظهر من ثقة الإسلام محمد بن يعقوب الكليني طاب ثراه أنه كان يعتقد التحريف والنقصان في القرآن لأنه روى روايات كثيرة في هذا المعنى في كتاب الكافي الذي صرح في أوله بأنه كان يثق فيما رواه فيه ولم يتعرض لقدح فيها ولا ذكر معارض لها، وكذلك شيخه علي بن إبراهيم القمي ره فإن تفسيره مملوء منه وله غلو فيه . . . ولقد قال بهذا القول أيضاً ووافق القمي والكليني ره جماعة من أصحابنا المفسرين كالعياشي والنعماني وفرات بن إبراهيم وغيرهم، وهو مذهب أكثر محققي محدثي المتأخرين، وقول الشيخ الأجل أحمد بن أبي طالب الطبرسي كما ينادي به كتابه الاحتجاج وقد نصره شيخنا العلامة باقر علوم أهل البيت عليه السلام وخادم أخبارهم عليه السلام في كتابه بحار الأنوار، وبسط الكلام فيه ما لا مزيد عليه.وعندي في وضوح صحة ذا القول بعد تتبع الأخبار وتفحص الآثار بحيث يمكن الحكم بكونه من ضروريات مذهب التشيع وإنه من أكبر مفاسد غصب الخلافة فتدبر حتى تعلم توهم الصدوق ره في هذا المقام . أنتهى
‘’Men dient te weten dat uit datgene wat bekend is van Thiqaat al Uslaam Muhammad ibn Ya’qub al Kulayni (Moge Allah hem zegenen) is dat hij geloofde in de tahrif/corruptie van de Qur’an en de verwijdering daaruit aangezien hij vele overleveringen heeft overgeleverd die dat bevestigen in zijn boek Al Kafi, waarvan hij openlijk in de introductie heeft toegegeven dat hij in al wat hij overgeleverd heeft gelooft. Hij bekritiseerde deze (overleveringen) niet, noch voorzag hij deze van commentaar of andere bewijzen die het tegenspraken. Dit is ook bevestigd van zijn leraar, Ali ibn Ibrahim al Qummi (Moge Allah zijn ziel zegenen) die zijn Tafsir (commentaar van de Qur’an) voorzag van deze overleveringen en hij overdreef hierin…Onder degenen die deze mening hadden, zijn onze metgezellen in het veld van Tafsir, Al Ayaashi, Al Nu’maani, Furaat ibn Ibraahim en anderen. En dit is bekend als de Madhab (credo) van de meerderheid van de late Muhaqqiq al Muhadithin .
Eveneens de mening van Ahmad ibn Abu Talib al Tabrasi die hij opeenvolgend naar voren bracht in zijn boek al-Ihtijaaj en van hen die deze mening ondersteunde was onze Sharykh Allamah Baaqir Ulum Ahl al Bayt die in zijn boek Bihaar al Anwaar uitbundig op deze kwestie is ingegaan en we hoeven daar niets meer aan toe te voegen.
Ik heb vele bewijzen voor de authenticiteit van deze waarachtige mening na het traceren en onderzoeken van de overleveringen die ons in staat stellen om te oordelen dat deze kwestie (tahrif al Qur’an) behoort tot de benodigdheden van de Shi’a Madhab (wetschool) en het is het resultaat van de grote corruptie dat plaatsvond na het bestelen van de Khalifaat. Na deze observatie zal men weten dat al Saduq enkel illusies had over deze kwestie’’.
Het feit dat Shaykh Saduq het hier moet ontgelden, komt door het feit dat Saduq onder de weinige klassieke Shi’a fundamentele geleerden was die aan had gegeven niet in de corruptie (tahrif) van de Qur’an te geloven. Desondanks was Saduq mild in het bekritiseren en weerleggen van hen die daar wel in geloofden.

Abdul Hussayn al Musaawi (1925 C.E.)
De auteur valt onder de Shi’a geleerden van de twintigste eeuw, en zijn naam kan schokerend zijn door het feit dat de loyaliteit en aanbidding dat naar Allah gericht dient te zijn, is verschoven naar Hussayn ibn Ali (moge Allah tevreden met hem zijn).
Abdul Hussayn (dienaar van Hussayn) citerend Allamah Sharaf Ud Din:
‘’Hoewel we overtuigt zijn dat er geen tekortkomingen plaats hebben gevonden in de verzen van de Edele Qur’an en dat onze goddelijke boek niet gewijzigd is op welk manier dan ook, is het niet duidelijk of de volgorde van de verzen precies datgene is hoe het geopenbaard was. Het is heel goed mogelijk dat het vers aangaande ‘’purificatie’’ (Surah Ahzaab, 33:33) over de Ahl al Bayt apart gepenbaard was en wanneer de verzen van de Qur’an werden verzameld, was deze geplaatst tussen de verzen over de vrouwen van de Profeet, zij het per ongeluk of met opzet’’.

Allamah Tabatabai (1904 C. E.)
Onder de bekendste Shi’a Tafasir (Exegese van de Qur’an) behoort Tafsir al Mizaan, geschreven door Ayat Allah Tabatabai.
وبالجملة الذي تدل عليه هذه الروايات أن الموجود فيما بين الدفتين من القرآن هو كلام الله تعالى ، فلم يزد فيه شيء ، ولم يتغير منه شيء ، وأما النقص فإنها لا تفي بنفيه نفيا قطعيا
‘’Al met al, de overleveringen bewijzen, dat wat aanwezig is tussen de twee kaften van de geprinte Qur’an het woord van Allah is. Niets is eraan toegevoegd, en niets is er gewijzigd. Hoewel zij (de overleveringen) niet met zekerheid bewijzen dat een deel van de tekst niet mist’’.
وبالجملة الروايات السابقة كما ترى آحاد محفوفة بالقرائن القطعية نافية للتحريف بالزيادة والتغيير قطعا دون النقص الا ظنا ودعوى بعضهم التواتر من حيث الجهات الثلاث لا مستند لها.
‘’Al met al, de bovenstaande overlevering zoals is overgeleverd door individuen, samen met andere ondersteunende bewijzen sluiten uit dat er wijziging in de Qur’an plaats heeft gevonden d.m.v. toevoeging of wijziging. Hoewel er geen samenhangend bewijs is voor deze individuele overleveringen dat er niets mist van de tekst. De doctrine dat geen enkel deel van de tekst verloren is gegaan, is louter speculatief. De claim dat de tekst feilloos bewaard is door de overleveraars in alle drie de aspecten, (i.e. toevoeging, wijziging, verwijdering van woorden) heeft geen autoritair bewijs’’.
Al Ayyaashi
Leeftijdgenoot van Shaykh Qummi, erkend in alle velden en erkend als een groot geleerde in de fundamenten van het Shi’isme. Een beroemd werk van Ayaashi, is onder meer zijn exegese van de Qur’an, Tafsir al Ayaashi.
لو قرئ القرآن كما أنزل لألفيتنا فيه مسمَّيْن
‘’Als de Qur’an werd gelezen zoals het was geopenbaard, zou je onze namen erin vinden’’.
لولا أنه زيد في كتاب الله ونقص منه ما خفي حقنا على ذي حجى، ولو قد قام قائمنا فنطق صدقه القرآن
‘’En zou er geen sprake zijn van toevoeging en verwijdering in het boek van Allah, niets zou verborgen zijn gebleven over onze rechten (Imams) voor hen die kunnen beredeneren. En als onze Qaem (12e imam) verschijnt en spreekt, zal de Qur’an met hem getuigen’’.
At Tabrasi (548 A.H.)
De auteur van ‘’Al Ihtijaaj’’, het wordt door ons niet nodig geacht om de biografie van at Tabrasi te verkondigen, aangezien zijn positie in het Shi’isme onbetwistbaar is.
Shaykh Tayeeb Musawi al Jazaa’iri in zijn citaat opgenomen in Tafsir al Qummi:
ولكن الظاهر من كلمات غيرهم من العلماء والمحدثين المتقدمين منهم والمتأخرين القول بالنقيصة كالكليني والبرقى، والعياشي والنعماني، وفرات بن ابراهيم، واحمد بن ابى طالب الطبرسي صاحب الاحتجاج والمجلسى، والسيد الجزائري، والحر العاملي، والعلامة الفتوني، والسيد البحراني وقد تمسكوا في اثبات مذهبهم بالآيات والروايات التى لا يمكن الاغماض عنها والذي يهون الخطب ان التحريف اللازم على قولهم يسير جدا مخصوص بآيات الولاية.
‘’’En het is vanzelfsprekend van de woorden van anderen dan hen, van de eerdere en latere geleerden van hadith, is de aanname van (het geloof) in wijziging. Zoals: Al Kulayni, Al Barqi, Al Ayaashi, An Nu’maani , Furat ibn Ibrahim (Al Kufi), Ahmad ibn Abu Talib at Tabrasi auteur van ‘’Al Ihtijaaj’’, Al Majlisi, Sayed Jazaa’iri, al Hurr al Amili, Allamah al Fattuni, Sayed al Bahraani. Zij hielden vast aan de verzen en overleveringen, die zij onmogelijk buiten beschouwing konden laten in het realiseren van hun standpunt. Wat de catastrofe doet meevallen, is dat zij van mening waren dat Tahrif slechts in kleine hoeveelheid plaats heeft gevonden, enkel in verzen over Wilaayah’’
Fayz al Kashaani de auteur van Tafsir al Safi getuigt eveneens tegen At Tabrasi en zijn eensgezinden:

‘‘En betreffende de opinie van onze geleerden (moge Allah tevreden met hen zijn) betreft dit onderwerp (corruptie van de Qur’an), wat duidelijk is dat Thiqaatul Islam Muhammad bin Ya’qub al Kulayni in de manipulatie en verlies in de Qur’an geloofde omdat hij overleveringen hierover overleverde zonder deze te bekritiseren. Tevens heeft hij aangegeven in de introductie van zijn boek dat hij vertrouwde op wat hij overleverde en dit geldt eveneens voor zijn leraar, Ali bin Ibraahim al Qummi (moge Allah tevreden met hen zijn) sinds zijn Tafsir vol zit hiermee (corruptie van de Qur’an) en hij heeft wat extremisme aangaande deze zaak. Shaykh Ahmad bin Abi Talib al Tabrasi (Moge Allah tevreden met hem zijn was eveneens van deze mening omdat hij hen (Qummi en Kulayni) exact volgde (bereft deze zaak) in zijn Al Ihtijaaj’’.
Abul Hassan Al-Amili heeft eveneens van Tabrasi getuigd in deze kwestie zoals in de vorige paragrafen uiteen is gelegd.
Nuri at-Tabrasi (d. 1320/1908)
Een erkende geleerde, een Shaykh van het Shi’isme. Bekend door onder andere, zijn boek Fasl Al-Khitab Fee Ithbaat Tahreef Kitab Rab Al-Arbaab waarin hij meer dan 2000 Shi’a overleveringen citeert die over de corruptie van de Qur’an zouden gaan in het kader van het Shi’isme. Ruimte laat ons niet toe om deze overleveringen te behandelen. Hussayn Nuri at Tabrasi citeert niet enkel deze Shi’a overleveringen, hij probeert aan de hand daarvan de corruptie van de Qur’an te bewijzen, zoals de titel van zijn boek het bevestigt.
Enkele van de overleveringen uit het boek ‘’Fasl al Khitaab’’:

(ألف) 1ـ ثقة الإسلام في آخر كتاب (فضل القرآن) من (الكافي) عن محمد بن يحيى، عن أحمد بن محمد، عن علي بن الحكم، عن هشام بن سالم، عن أبي عبد الله عليه السلام قال: أن القرآن الذي جاء به جبرائيل (ع) إلى محمد r سبعة عش ألف آية.

(ب) 2ـ المولى محمد صالح في (شرح الكافي) عن (كتاب سليم بن قيس الهلالي) أن أمير المؤمنين عليه السلام بعد وفاة رسول الله r لزم بيته وأقبل على القرآن يجمعه ويؤلفه، فلم يخرج من بيته حتى جمعه كله، وكتب على تنزيله الناخس والمنسوخ منه، والمحكم والمتشابه، والوعد والوعيد، وكان ثمانية عشر ألف آية.

(ج) 3ـ أحمد بن محمد السياري في (كتاب القراءات) عن علي بن لحكم عن هشام بن سالم، قال: قال أبو عبد الله عليه السلام: القرآن الذي جاء به جبرائيل إلى محمد r عشرة آلاف آية.

(د) 4ـ في (الكافي) : عدة من أصحابنا، عن سهل بن زياد، عن محمد بن سليمان، عن بعض أصحابه، عن أبي الحسن عليه السلام، قال: قلت له: جعلت فداك إنا نسمع الآيات في القرآن ليس هي عندنا. كما نسمعها ولا نحسن أن نقرأها كما بلغنا عنكم، فهل نأثم؟ فقال: لا، اقرؤوا كما تعلمتم. فسيجيئكم من يعلمكم.

(ه‍) 5ـ وفيه عن محمد بن يحيى، عن محمد بن الحسين، عن عبد الرحمن بن أبي نجران عن هاشم، عن سالم بن أبي سلمة، قال: قرأ رجل على أبي عبد الله عليه السلام وأنا أسمع حروفاً من القرآن ليس على ما يقرأها الناس، فقال: كف عن هذه القراءة اقرأ كما يقرأها الناس حتى يقوم القائم عليه السلام، فإذا قام القائم (ع) قرأ كتاب الله عز وجل على حده، وأخرج المصحف الذي كتبه علي عليه السلام ورواه الصفار في (البصائر) عن محمد بن الحسين مثله.
De Shi’a zullen de realiteit wellicht anders beschouwen, en claimen dat het misschien vroeger was, de geleerden van vandaag dit standpunt niet meer hebben. Daarom zullen we een fatwa (religieus oordeel) plaatsen van een huidig, grootgeleerde zodat deze de kwestie voor ons aankaart vanuit diens credo.

Groot Ayatullah Jawaad Tabrizi geeft antwoord op een vraag:
هل خطبة البيان والخطبة التطنجية صحيحتان؟ وهل حديث الخيط الأصفر وحديث النورانية المرويان في «البحار» صحيحان؟ وقال رسول اللّه (صلى الله عليه وآله): «إني خلفت فيكم الثقلين؛ كتاب اللّه وعترتي أهل بيتي، ما إن تمسكتم بهما لن تضلوا بعدي أبداً». ما هو الثقل الأكبر، كتاب اللّه أم العترة؟
‘’Vraag: Zijn de twee toespraken van Al Bayaan en Al Thaaniyyah authentiek? Zijn de overleveringen van Al Khayt al Asfar en Al Nuraniyyah in Bihaar al Anwaar authentiek? Over de woorden van de Profeet van Allah (sallalahu aleyhi wasallam): ‘’Ik heb onder jullie twee zwaargewichten achtergelaten; het boek van Allah en mijn Ahlul Bayt (huisgenoten), hou vast aan hen en jullie zullen nooit afdwalen’’. Ik vraag, wat is de grootste van de twee zwaargewichten, de Qur’an of de Ahlul Bayt?’’
Antwoord door Groot Ayatullah Jawaad at Tabrizi:
بسمه تعالى؛ لم يثبت عندنا صحة نسبة الخطب المذكورة للإمام أمير المؤمنين (عليه السلام)، والمراد من الثقل الأكبر هو واقع القرآن الكريم المحفوظ عند أهل البيت (عليهم السلام) وصدور بعض المؤمنين، فإن الأئمة (عليهم السلام) ضحوا بأنفسهم في سبيل حفظ الثقل الأكبر، وليس المراد من القرآن النسخ التي بأيدي الناس فهذه النسخ حاكيات عن القرآن المحفوظ عند أهله، واللّه العالم.
‘’In de naam van Allah, de toespraken die je aanhaalde zijn niet authentiek aan Amir ul Mu’minin (AS), aangaande de grootste van de twee zwaargewichten, dat is de waarheid van de Qur’an dat bewaard is met de Ahlul Bayt (AS) en het is in de borsten van sommige gelovigen. De Imams (AS) hebben zichzelf opgeofferd om de grootste van de twee (de Qur’ran) te bewaren, wanneer we zeggen Qur’an, bedoelen we niet het gedrukte wat zich tussen de mensen bevindt, omdat dit slechts verhalen zijn over de Qur’an dat is bewaard met diens mensen, Allah weet het beste’’.
Ayatullah Jawaad at Tibrizi, was een Usuli twaalfer Shi’a, ee feit dat bevestigend is voor de claim dat zowel de Usuli als de Akhbari Shi’a van mening zijn dat de Qur’aan veranderd is. En deze persoon die naar zowel Qom en Najaf is geweest, heeft bewijzen uit de Shi’a boeken om zijn claims hard te maken, in tegenstelling tot de onwetende Shi’a massa die verrast worden bij het horen dat hun geloof het boek van Allah heeft verwaarloosd.
De hedendaagse Shi’a geleerden die voortleven in deceptie, wetend dat het Shi’isme en de fundamenten daarvan de corruptie van de Qur’an voorschijnt, hebben soms de moed om het ongeloof dat zij dragen te verkondigen. Een fatwa van Ayatullah Shirazi:
حكم القائل بتحريف القرآن
هل القائل بتحريف القرآن كافر؟
كلا ليس كافراً.
7 جمادى الثانية 1430
Vraag: ‘’Is degene die zegt dat de Qur’an corrupt/gewijzigd is een ongelovige?’’
Antwoord: ‘’Nee, hij is geen ongelovige’’.
We zien dat de grotgeleerden van het Shi’isme vandaag de dag geen ongeloof zien als een persoon claimt en ervan overtuigd is dat de Qur’an gewijzigd en gecorrumpeerd is. Wij vragen aan de Shi’a, is dit het werkelijke geloof van de Ahl al Bayt (familie van de Profeet)?
De hierboven te lezen fatwa van Ayatullah Sadiq al Shirazi is geen rotte appel in een bos van appelbomen, maar het is een bos van bomen die enkel rotte appels dragen. Zondermeer, de namen die in dit arikel worden genoemd zijn louter namen van onbekenden, maar het zijn de namen van de top van de Shi’a van vroeger en de top van de Shi’a geleerden van vandaag.
De auteur van de fatwa van kufr hierboven, is daarom een grootgeleerde uit Karbalah, gestudeerd aan Najaf. Een geldende autoriteit in de verwerpelijke kringen die de spit van het Kufr vormen in hedendaags Irak.

Is Allah volgens de bovengenoemde Shi’a Groot Ayatullah niet in staat om zijn belofte in stand te houden zoals hij vanaf de zeven hemelen deed neerdalen:

إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ
15:9 Voorwaar, Wij zijn het Die de Vermaning (de Kuran) hebben neergezonden. En voorwaar, Wij zijn daarover zeker de Wakers (Surah al Hijr)
Het volgende hoofdstuk zal de betrouwbaarheid van de voornaamste Shi’a boeken behandelen.

BETROUWBAARHEID
Het is voorstelbaar dat degenen die het Shi’isme propageren en dergelijke geleerden geacht zijn te verdedigen en te respecteren, zich zullen excuseren door verschillende argumenten naar voren te halen. Een voorbeeld was louter een verdraaiing van de woorden van Majlisi, Kulayni of andere fundamentalisten van het Shi’isme om hun credo te bedekken. Een ander zeer bekend fenomeen dat heerst onder de Shi’a is de claim dat er in het Shi’isme geen boek ‘’Sahih’’ [betrouwbaar] wordt geacht, of dat er geen boek ‘’Sahih’’ wordt genoemd.
Het is vanzelfsprekend dat als men de betrouwbaarheid van een overlevering wil vaststellen, men toenadering dient te zoeken naar de ulum al hadith. Naast het feit dat binnen het Shi’isme de wetenschappen van hadith veel later zijn geïntroduceerd vergeleken met de rest van de Islamitische gemeenschap, zijn de bestaande classificaties van de hadith die over de corruptie van de Qur’an gaan onbetwistbaar en gelden als bindend bewijs tegen de claims dat de betreffende overleveringen zwak of fout zijn uit Al Kafi en soortgelijke boeken die als de pilaren van het Shi’isme gelden, ongeldig.
In de voorgaande pagina’s is aangetoond dat de hadith wetenschappers en grootgeleerden van het Shi’isme niet alleen van mening waren dat de overleveringen over tahrif in hun boeken mutawaatir (zeer betrouwbaar) zijn, maar hebben ze deze mening nadrukkelijk van elkaar bevestigd.
In dit hoofdstuk zal kort worden ingegaan op de status van de voornaamste boeken van het Shi’isme en of deze al dan niet ‘sahih’ worden genoemd in de kringen van grootgeleerden van het Shi’isme, alvorens het credo van Ibrahim al Qummi, Ni’matullah al Jazaa’iri en anderen zal worden behandeld.
إن الإجتهاد لدى الشيعة مرتكز على الكتب الأربعة الكافي للكليني ومن لا يحضره الفقيه للصدوق والتهذيب والاستبصار للطوسي وهي من الأصول المسلمة كالصحاح الستة لدى العامة
‘’Voorwaar, de oordelen van de geleerden van de Shi’a rust op de vier boeken: Al Kafi van Al Kulayni, Man la Yahduruh al Faqih al Saduq, al Tahdhib en Al Istibsar van Al Tusi. Dit zijn van de geaccepteerde principiële boeken zoals de zes Sihah boeken zijn volgens de Awaam’’ (Ahl ul Sunnah).

Al Kulayni zegt in de introductie van Al Kafi het volgende over de authenticiteit van de door hem geschreven en samengesteld boek:
وقلت إنك تحب أن يكون عندك كتاب كاف يجمع فيه من جميع فنون علم الدين ما يكتفي به المتعلم ويرجع إليه المسترشد ويأخذ منه من يريد علم الدين والعمل به بالآثار الصحيحة عن الصادقين عليهم السلام والسنن القائمة التي عليها العمل وبها يؤدي فرض الله عز وجل وسنة نبيه صلى الله عليه وآله وقلت لو كان ذلك رجوت أن يكون ذلك سببا يتدارك الله تعالى بمعونته وتوفيقه إخواننا وأهل ملتنا ويقبل بهم إلى مراشدهم
‘’Voorwaar, je wenste dat je in het bezit zou zijn van een boek dat voldoende zou zijn, de islamitische wetenschappen van kennis en religie samenbracht, aan de behoeften van de student voldoet, als een referentie dient voor de zoeker van leiding, en gebruikt zal worden door degenen die religieuze kennis zullen vergaren en wat in praktijk gaan brengen d.m.v. correcte [sahih] overleveringen van de waarachtigen (Imams AS) en de oprechten, waarmee de verplichte daden voor Allah, de machtige en de sublieme en de tradities van zijn Profeet voltooid kunnen worden’’.
‘’En als je zou zeggen: ‘’Als dat gebeurt, hoop ik dat (het boek) een bemiddeling zal zijn waardoor Allah onze broeder en mensen van onze religieuze gemeenschap (Shi’a) zal zegenen met zijn steun en zegen, en hen dichterbij hun gewenste verlossing zal brengen’’.

Vervolgens zegt al Kulayni, die de meest prestigieuze namen geniet in de wereld van de Shi’a, zoals ‘’Thiqatul Islam’’ het volgende:
وقد يسر الله وله الحمد تأليف ما سألت وأرجو أن يكون بحيث توخيت

‘’Allah, de prijzenswaardige heeft datgene wat u verzocht voltooid. Ik hoop dat dit (boek i.e. Al Kafi) voldoet aan de wensen wat u in gedachte had’’.
Hieruit blijkt dat al Kulayni overtuigd was dat wat hij overleverde authentiek was, en de mensen van wie hij het overleverde, betrouwbaar waren.

Ayat Allah Muhammad Mahdi al Asifi schrijft over al Kafi:
وقد جمع رحمه الله في موسوعته هذه ما صح لديه من أحاديث الأئمة الهداة عليهم السلام
‘’Hij, moge Allah tevreden met hem zijn, heeft verzameld wat hij authentiek vond van de overleveringen van de leidende Imams (AS) in zijn encyclopedie’’.
Ayat Allah Abu Talib al Tajlil al Tabrasi, de bekende en prestigieuze Shi’a auteur schrijft over al Kulayni en zijn boek al Kafi het volgende:
وقد صرح في مقدمته بصحة أحاديثه حيث قال وقلت تحب أن يكون عندك
كتاب يأخذ منه من يريد علم الدين والعمل به بالآثار الصحيحة عن الصادقين عليهم السلام . . . . إلى أن قال وقد يسر الله وله الحمد تأليف ما سألت وأرجو أن يكون بحيث توخيت

‘’ Hij heeft de authenticiteit van de overleveringen bevestigd in zijn introductie toen hij zei: ‘’Voorwaar, je wenste dat je in het bezit zou zijn van een boek dat voldoende zou zijn. Een boek dat de islamitische wetenschappen van kennis en religie samen zou brengen, aan de behoeften van de student voldeed, als een referentie diende voor de zoeker van leiding, en gebruikt zal worden door degenen die religieuze kennis zullen vergaren en datgene in praktijk gaan brengen d.m.v. correcte [sahih] overleveringen van de waarachtigen (Imams AS)’’.
De bovenstaande declaratie van de auteur van Al Kafi was zodanig van invloed op het Shi’isme dat de grootste geleerden van de Ithna Ashariyya Shi’a zoals Hurr al A’mili dit gebruikten om hun overtuiging over de authenticiteit van Al Kafi mee te onderbouwen.
De hadith wetenschapper van de Shi’a, Hurr al A’mili citeert de declaratie aangaande de authenticiteit van Al Kafi van al Kulayni en zegt hierbij:

وهو صريح أيضا في الشهادة بصحة أحاديث كتابه لوجوه منها قوله بالآثار الصحيحة ومعلوم أنه لم يذكر فيه قاعدة يميز بها الصحيح عن غيره لو كان فيه غير صحيح ولا كان اصطلاح المتأخرين موجودا في زمانه قطعا كما يأتي فعلم أن كل ما فيه صحيح باصطلاح القدماء بمعنى الثابت عن المعصوم بالقرائن القطعية أو التواتر

‘’Dit is ook een expliciteite declaratie van de authenticiteit van de overlevering in zijn boek gebaseerd op de volgende punten.
Één van deze punten is: Zijn statement: ‘’Authentieke overleveringen.’’ Het is bekend dat hij (Kulayni) geen regel had waarmee hij de authentieke overleveringen (sahih) van de andere categorien onderscheidde, zelfs als er enkele niet betrouwbare overleveringen in het boek aanwezig zou zijn. Noch waren andere terminologien van de latere geleerden aanwezig in zijn tijd.
Het is dus welbekend dat alle overleveringen hierin (in al Kafi) sahih (correct) zijn a.d.h.v. de terminologie van de klassieke geleerden, met het feit dat ze goedgekeurd zijn door de onfeilbare o.b.v. de categorische opeenvolging’’.

Waar Hurr al Amili naar verwijst is de classificatie van hadith dat niet tot de zevende eeuw AH werd geïntroduceerd. Hiervoor was de classificatie van de overleveringen bij de Ithna Ashariyya slechts berust op wel of niet authentiek.
Om geen objectiviteit te verliezen, zal een andere opinie worden meegedeeld over al Kulayni en Al Kafi . Ayat Allah Husayn Ali al Muntazari zegt:
واعتقاد الكليني بصحة الرواية ليس من الحجج الشرعية إذ ليس هو معصوما عندنا

‘’Het geloof van al Kulayni over de authenticiteit van de overleveringen is geen bindend bewijs omdat hij niet onfeilbaar was volgens ons’’.
Het feit dat al Kulayni volgens de Shi’a niet onfeilbaar was, staat hier echter niet ter sprake. Er is wel vastgesteld dat al Kulayni zelf wel geloofde in de authenticiteit van zijn overleveringen, uitgerekend de persoon van het meest authentiek Shi’a boek dat aanwezig is in ons midden.
Dit verschil is ontstaan tussen de Akhbari en Usuli Shi’as. De Akhbari Shi’a zijn van mening dat alle overleveringen in de vier boeken Sahih zijn. Een deel van de Usuli Shi’a zijn eveneens van mening dat de classificatie van de klassieke geleerden juist was, terwijl een ander deel deze mening niet deelt, maar de vier boeken en diens inhoud accepteert zonder aarzelen.
Ayat Allah Muhammad Sadiq al Sadr licht deze kwestie toe:
أن الشيعة وإن كانت مجمعة على اعتبار الكتب الأربعة وقائلة بصحة كل ما فيها من روايات غير أنها لا تطلق عليها اسم الصحاح كما فعل ذلك إخوانهم أهل السنة
‘’De Shi’a, hoewel zij het er met elkaar unaniem over de authenticiteit van de vier boeken eens zijn en geloven in de betrouwbaarheid van alle overleveringen daarin, noemen ze niet ‘’sahih’’ zoals de broeders van Ahl al Sunnah dat hebben genoemd’’.
وقد ذكر غير واحد من الاعلام أن روايات الكافي كلها صحيحة ولا مجال لرمي شئ منها بضعف سندها وسمعت شيخنا الأستاذ الشيخ محمد حسين النائيني قدس سره في مجلس بحثه يقول إن المناقشة في إسناد روايات الكافي حرفة العاجز

‘’Meer dan één van de eminente geleerden hebben aangegeven dat alle overleveringen in Al Kafi sahih [betrouwbaar] zijn, en er is geen ruimte om iets buiten beschouwing te laten o.b.v. een zwakke keten van transmissie. I hoorde onze meester en leraar Shaykh Muhammad Husayn al Na’ini moge Allah zijn geheim zegenen in één van zijn bijeenkomsten zeggen: ‘’Voorwaar, discussiëren over de keten van overleveraars van de overleveringen van al Kafi is het tijdbestek van de incompetente’’.
Uit de bovengenoemde citaten van de Shi’a geleerden, zowel klassiek als de geleerden van de latere generaties blijkt dat ze allen de authenticiteit van de overleveringen van al Kafi bevestigden. Als eerst, de auteur van al Kafi, Muhammad Ya’qub ibn Ishaq al Kulayni.
En zij die claimen dat de Shi’a geen boek Sahih noemen, zullen versteld staan van de bovenstaande citaten van de vaders van het Shi’isme. Een voorbeeld van een titel van een compilatie is bijvoorbeeld ‘’Sahih al Kafi’’, geschreven door Muhammad Baqir al Bahbudi.
Ibn Mutahhar Al Hilli (d.726) die geldt als een vernieuwer in zijn tijdperk heeft eveneens twee werken geproduceerd die hij Sahih [betrouwbaar] noemde. Dat waren:
al-Durr wa al-Marjan fī al-Ahadīth al-Şiĥah wa al-Hisan (bevat sahih en Hassan overleveringen).
Al Nahj al Waddaĥ fī al Ahadith al-Şihāh.
Yusuf al Bahraani, een prominente geleerde van de Ithna Ash’ariyyah sekte legt het volgende uiteens over de twee werken van Al Tusi, al Tahdhib en al Istibsaar.
أن التوثيق والجرح الذي بنوا عليه تنويع الأخبار إنما أخذوه من كلام القدماء وكذلك الأخبار التي رويت في أحوال الرواة من المدح والذم إنما أخذوها عنهم فإذا اعتمدوا عليهم في مثل ذلك فكيف لا يعتمدون عليهم في تصحيح ما صححوه من الأخبار واعتمدوه وضمنوا صحته كما صرح به جملة منهم كما لا يخفى على من لاحظ ديباجتي الكافي والفقيه وكلام الشيخ في العدة وكتابي الأخبار

‘’De verwerping/goedkeuring van een overleveraar, waarop de classificatie van de overleveringen is gebaseerd, is bemachtigd uit de uitspraken van de klassieke geleerden. Tevens zijn de overleveringen, gerelateerd aan de conditie van overleveraars bemachtigd van hen (de geleerden).
Als zij geleund hebben op hen (de klassieke geleerden) betreft een dergelijke kwestie, hoe kan het dat zij dat niet doen als het aankomt op de authenticiteit van de overleveringen die zij betrouwbaar hebben genoemd, en een kern van hen expliciet deze [betrouwbaar] hebben verklaard. – een zaak dat niet verborgen is voor hem die de introducties van Al Kafi en Al Faqih en de woorden van al Shaykh (al Tusi) in al Uddah en de twee boeken (Tahdhib, al Istibsaar) heeft gelezen’’.
Al Faydh al Kashaani, de auteur van Tafsir al Safi zegt in al Waafi:

أن مدار الأحكام الشرعية اليوم على هذه الأصول الأربعة وهي المشهود عليها بالصحة من مصنفها

‘’Deze vier boeken (al Kafi, Al Istibsar, al Tahdhib, Man la Yahduruh al Faqih) vormen de spil van de wetgevingen vandaag de dag, en ze zijn sahih zoals diens auteurs hebben getuigd’’.

Concluderend op het bovenstaande is het klaarblijkelijk dat:
1. Abu Ja’far al Kulayni de overleveringen van de door hem gecompileerd al Kafi geloofde en diens authenticiteit bevestigde.
2. Abu Ja’far al Tusi bevestigde in zijn werken al Udda, zoals geciteerd door al Bahrani dat alle overleveringen in zijn twee compilaties authentiek en acceptabel zijn.
3. Vele prominente Shi’a geleerden claimen dat alle overleveringen in de vier boeken, voornamelijk al Kafi, sahih zijn.
4. Al Hurr al Amili, een hadith wetenschapper [muhaddith] en jurist [faaqih], claimde dat alle overleveringen gecompileerd in zijn boek sahih zijn en acht het verplicht om deze in prakrijk toe te passen.
5. Ali ibn Ibrahim al Qummi bevestigd de authenticiteit van alle overleveringen in zijn Tafsir (Al Qummi).
6. Ibn Mutahhar al Hilli compileerde twee werken waarvan hij claimde enkel authentieke overleveringen opgenomen te hebben, bevattend sahih en hassan overleveringen.
7. Muhammad Baqir al Bahbudi heeft bevestigd dat alle overleveringen in zijn boek Sahih al Kafi, sahih zijn.

ILHAAD
Het ontkennen van de compleetheid en perfectie van de Qur’an zet een ieder buiten het geloof, aangezien er ontelbare verzen zijn geopenbaard aan de laatste der Profeten, Muhammad ibn Abdullah (sallalahu aleyhi wasallam) dat de Qur’an bewaard zal worden door Allah (subhana wa ta’ala) en nooit onderhevig kan zijn aan manipulatie. Één van deze verzen is:
إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ
15:9 Voorwaar, Wij zijn het Die de Vermaning (de Kuran) hebben neergezonden. En voorwaar, Wij zijn daarover zeker de Wakers (Surah al Hijr)
De Islamitische gemeenschap (Ahl ul Sunnah Wal Jama’ah) heeft een consensus dat de Qur’an bewaard is en bewaard zal worden door Allah (Subhana wa ta’ala) en een ieder die claimt dat er wijziging heeft plaatsgevonden in de Qur’an, kan niet langer als een gelovige worden beschouwd.
Hoewel we in dit artikel te weten zijn gekomen dat de fundamentele elementen en geleerden van de Ithna Ash’ariyyah (Shi’a) weldegelijk in de corruptie van de Qur’an geloofden, is het van belang om eveneens uit te leggen wat ‘’Ilhaad’’ inhoudt. Dit omdat onder één van de argumenten van de Shi’a valt dat de Qur’an precies hetzelfde is, behalve de volgorde. En hoewel deze argumenten op zichzelf onverdedigbaar zijn, zullen we enkele voorbeelden geven van Shi’itische grootgeleerden m.b.t. de verkeerde volgorde van de Qur’an verzen.
In de terminologie van de Qur’an en Hadith wetenschappen, betekent ‘’Ilhaad’’ om af te wijken van de verzen van de Qur’an. Deze afwijking kan plaatsvinden d.m.v. openlijke verwerping of valse interpretatie, wat niet geaccepteerd is door de Islamitische gemeenschap.
Abdul Aziz Muhaddith al Dehlawi (rah) heeft Ilhaad als volgt uitgelegd: ‘’De valse interpretatie dat de definitieve/onbetwistbare tegenspreekt, eenduidige verzen van de Qur’an of de Mutawaatir (overleveringen van hoge graad) of de Ijmaa’ (consensus) van de Islamitische Ummah tegenspreekt. Deze interpretatie is Kufr (ongeloof)’’.

Allah (subhana wa ta’ala) zegt in Surah Fussilat:
﴿إِنَّ الَّذِينَ يُلْحِدُونَ فِى ءَايَـتِنَا لاَ يَخْفَوْنَ عَلَيْنَآ أَفَمَن يُلْقَى فِى النَّارِ خَيْرٌ أَم مَّن يَأْتِى ءَامِناً يَوْمَ الْقِيَـمَةِ اعْمَلُواْ مَا شِئْتُمْ إِنَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ – إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ بِالذِّكْرِ لَمَّا جَآءَهُمْ وَإِنَّهُ لَكِتَـبٌ عَزِيزٌ – لاَّ يَأْتِيهِ الْبَـطِلُ مِن بَيْنِ يَدَيْهِ وَلاَ مِنْ خَلْفِهِ تَنزِيلٌ مِّنْ حَكِيمٍ حَمِيدٍ – مَّا يُقَالُ لَكَ إِلاَّ مَا قَدْ قِيلَ لِلرُّسُلِ مِن قَبْلِكَ إِنَّ رَبَّكَ لَذُو مَغْفِرَةَ وَذُو عِقَابٍ أَلِيمٍ ﴾
40. Voorzeker, zij die Onze tekenen verdraaien zijn niet voor Ons verborgen. Is dan hij die in het Vuur geworpen wordt beter dan degene die veilig blijft op de Dag der Opstanding? Doet wat u wilt. Voorwaar, Hij ziet alles wat u doet.

In de exegese van dit vers, als commentaar van de metgezel van de Profeet, en lid van de Ahl al Bayt van de Profeet, Abdullah ibn Abbas (ra) is te lezen, als commentaar op:
﴿إِنَّ الَّذِينَ يُلْحِدُونَ فِى ءَايَـتِنَا﴾
yulhidoona fee ayatina
قال ابن عباس: الإلحاد: وضع الكلام على غير مواضعه.
Volgens Ibn Abbas (radiallahu anh), de geleerde van de Qur’an en één van de hoogste autoriteiten van de Qur’an betekent ‘’Ilhaad’’: het plaatsen van woorden in de onjuiste positie’’.

Qatadah (radiallahu anh) en anderen hebben eveneens gezegd:
وقال قتادة وغيره: هو الكفر والعناد
‘’Het betekent ongeloof en rebellerend gedrag’’.
Naast het feit dat de Shi’a geleerden die het Shi’isme van vandaag de dag vorm hebben gegeven in ongeloof waren vervallen door te claimen dat de Qur’an is veranderd, is er sprake van Ilhaad (i.e. verwerping, verdraaiing) van eenduidige verzen van het boek van Allah.
De verdraaiing en verwerping van de verzen van de Qur’an hebben we in de voorgaande hoofdstukken mogen lezen, hieronder volgt een korte demonstratie van verdraaiing van de verzen van Allah (subhana wa ta’ala) in het kader van Ilhaad dat hierboven beschreven is.
Allah (subhana wa ta’ala) zegt in zijn boek:
إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا
O huisgenoten, Allah wenst alleen onreinheid van u te verwijderen, en u schoon en zuiver te maken. (Surah Ahzaab, vers 33)
De vader van het Shi’isme, Mullah Baqir al Majlisi zegt in Bihaar al Anwaar als commentaar op vers 33 uit Surah Ahzaab:

فلعل آية التطهير أيضا وضعوها في موضع زعموا أنها تناسبه ، أو أدخلوها في سياق مخاطبة الزوجات لبعض مصالحهم الدنيوية
ولو سلم عدم التغيير في الترتيب فنقول : سيأتي أخبار مستفيضة بأنه سقط من القرآن آيات كثيره ، فلعله سقط مما قبل الآية وما بعدها آيات لو ثبتت لم يفت الربط الظاهري بينها
‘’Het is mogelijk dat het vers over purificatie (33:33) was toegevoegd (door de metgezellen) in dit deel, claimende dat het refereerde naar de vrouwen, of zij voegden het toe tussen de verzen over de vrouwen van de Profeet om hun religieuze doelen te steunen..zelfs als we accepteren dat er geen wijziging plaats had gevonden (door de metgezellen) in de volgorde, zeggen we dat er veel overleveringen zijn die over de verkorting /schrapping van de verzen van de Qur’an gaan. Als er geen verzen waren verwijderd, voor en na dit vers (33:33), dan zouden we een heldere lijn hierin zien’’.
Naast het feit dat de pilaar van het Shi’isme in de corruptie van de Qur’an gelooft, geeft hij aan de lezer een exact voorbeeld wat er wordt bedoeld met ‘’Ilhaad’’.
Een tweede voorbeeld is van een meer recente grootgeleerde en beroemd Shi’a Qur’an commentator, Allamah Tabatabai in zijn Tafsir al Mizaan:
فالآية لم تكن بحسب النزول جزء اً من آيات نساء النبي ولا متَّصلة بها و إنما وضعت بينها إمّا بأمرٍ من النبي أو عند التأليف بعد الرحلة
‘’Het vers (over purificatie 33:33), in het opzicht van de volgorde van openbaring was eigenlijk geen onderdeel van de verzen over de vrouwen van de Profeet en had geen relatie hiermee, maar het was later toegevoegd tussen deze verzen, door de Profeet of na zijn overlijden wanneer de Qur’an werd samengesteld’’.
Abdul Hussayn (dienaar van Hussayn) citerend Allamah Sharaf Ud Din:
‘’Hoewel we overtuigt zijn dat er geen tekortkomingen plaats hebben gevonden in de verzen van de Edele Qur’an en dat onze goddelijke boek niet gewijzigd is op welk manier dan ook, is het niet duidelijk of de volgorde van de verzen precies datgene is hoe het geopenbaard was. Het is heel goed mogelijk dat het vers aangaande ‘’purificatie’’ (Surah Ahzaab, 33:33) over de Ahl al Bayt apart gepenbaard was en wanneer de verzen van de Qur’an werden verzameld, was deze geplaatst tussen de verzen over de vrouwen van de Profeet, zij het per ongeluk of met opzet’’.
We vragen aan de Islamitische gemeenschap, en in het bijzonder de Shi’a in de wereld en zij die dit lezen, wie zijn de mulhidin in de woorden van Allah? Wie zijn zij die de belofte van Allah in twijfel trekken?

CONSENSUS VAN DE MOSLIMS

إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ
15:9 Voorwaar, Wij zijn het Die de Vermaning (de Kuran) hebben neergezonden. En voorwaar, Wij zijn daarover zeker de Wakers (Surah al Hijr).
Ibn Qudamah rahimahullah heeft gezegd in zijn boek Lum’at-ul-‘Itiqaad betreffende een persoon die in de wijziging van de Qur’an gelooft: وقال ابن قدامة في لمعة الاعتقاد (ولا خلاف بين المسلمين في أن من جحد من القرآن سورة أو آية أو كلمة أو حرفاً متفقاً عليه أنه كافر
‘’Er is geen meningsverschil tussen de Moslims en ze zijn het erover eens dat degene die een Surah, een Aaya, een woord of een letter van de Qur’an verwerpt/ontkent, een Kaafir [ongelovige] is.
Al Qaadi Iyaad heeft gezegd:
وقد أجمع المسلمون أن القرآن المتلو في جميع أقطار الأرض المكتوب في المصحف بأيدي المسلمين، مما جمعه الدفتان من أول “الحمد لله رب العالمين” إلى آخر ” قل أعوذ برب الناس” أنه كلام الله، ووحيه المنزل على نبيه محمد صلى الله عليه وسلم، وأن جميع ما فيه حق، وأن من نقص منه حرفاً قاصداً لذلك، أو بدله بحرف آخر مكانه، أو زاد فيه حرفاً مما لم يشتمل عليه المصحف الذي وقع الإجماع عليه، وأجمع على أنه ليس من القرآن عامداً لكل هذا أنه كافر

‘’De Moslims zijn het er unaniem over eens dat: de Qur’aan dat overal ter wereld wordt gereciteerd, datgene is wat opgeschreven in het boek dat zich onder de Muslims bevindt, vanaf het begin ‘Alle lof zij Allah, de Heer der Werelden’ [i.e. Al Fatiha] en eindigend met ‘Zeg, ik zoek bescherming bij de Heer der mensen’’ [i.e. Surah an Naas], dat dat het woord van Allah en Wahi is dat neergedaald is aan de profeet Muhammad sallalahu aleyhi wasallam [vrede zij met hem], en dat het in zijn geheel de waarheid is. En dgene die er een letter uit verwijdert met opzet of het verplaatst met een ander letter, of iets toevoegd dat niet behoort aan de Mushaf, daarop is consensus en het is overeengekomen dat datgene niet behoort aan de Qur’an, [diegene] een Kaafir is.’’

قال شيخ الإسلام ابن تيمية :
وكذلك من زعم منهم أن القرآن نقص منه آيات وكتمت أو زعم أن له تأويلات باطنة تسقط الأعمال المشروعة ونحو ذلك ، وهؤلاء يسمَّون القرامطة والباطنية ، ومنهم التناسخية ، وهؤلاء لا خلاف في كفرهم .

Shaykhul Islam Ibn Taymiyyah heeft gezegd:
‘’En zodoende, degene die claimt dat er in de Qur’an verzen ontbreken, of deze zijn verborgen, of claimt dat de Qur’an ongeldige of geheime interpretaties heeft of vrijstellingen van gefundeerde daden. En zij zijn de Qaraamata en de Baatiniyyah en sommige zijn de Tanasukhiyyah. Er is geen meningsverschil over het ongeloof [Kufr] van deze mensen’’.

CONCLUSIE
Als conclusie kan een rationeel persoon niets anders trekken dan te concluderen wat de geleerden van de moslims door de eeuwen heen hebben geconcludeerd, namelijk dat het ontkennen van de compleetheid van de Qur’aan door de Shi’a, een basale zaak is. De Shi’a geleerden, hadith wetenschappers, mufassirin, mujtahidin en muhadithin zijn het erover eens dat het boek dat zich in ons midden bevindt, corrupt en gewijzigd is. Voor dit ongeloof heeft deze sekte, zoals we hebben mogen lezen, verscheidene authoritaire ‘’bewijzen’’ die zij toe hebben geschreven aan hun 12 imams. Ook is er aandacht besteed aan de betrouwbaarheid van de overleveringen die zijn geciteerd, om een beroep te doen op de logica van de volgelingen van deze verwerpelijke weg.
Aan wie dienen wij Muslims loyaal te zijn? Aan Allah (subhana wa ta’ala) en de Profeet zijn Sunnah of aan hen die de fundamenten van de Islaam in twijfel trekken, de authenticiteit van de Qur’an, de metgezellen, de vrouwen van de Profeet, de eigenschappen van Allah en Tawheed in twijfel trekken? Ik vraag bij dezen de Shi’a, om zich te distansieren van het ongeloof dat aan hen in de naam van Islaam word voorgeschoteld, ik vraag de broeders en zusters om het ongeloof van het Shi’isme te verwerpen.
En hoe nederig was Ali ibn Abu Talib radiallahu anhu toen hij zei:
سأل رجل عليا رضي الله عنه عن مسألة فقال فيها ، فقال الرجل : ليس كذلك يا أمير المومنين ، ولكن كذا وكذا ، فقال علي : أصبت وأخطأت ، وفوق كل ذي علم عليم
‘’ Een man vroeg aan Ali Ibn Abi Talib over een kwestie en hij sprak daarover. Toen zei de man: “O leider van gelovigen, het is niet zoals u dat zei, het is zus en zo”. Hij zei: “U hebt de waarheid gesproken en ik had het mis, “en boven iedere bezitter van kennis, is er iemand met nog meer kennis”.
En de kennis, dat zoals goud uitblinkt tussen alle kennis, is de Qur’an en de Sunnah. Ali radiallahu anhu was een grootgeleerde, doch was hij eerlijk wanneer het op de waarheid aankwam, en hij twistte er niet over, noch aarzelde hij om de waarheid te omarmen. Dat is een blijk van zijn kennis, niet van zijn onwetendheid.
En zo zijn de mannen van kennis onderscheden van de onwetenden. Noch Ali, of zijn nakomelingen behoorden tot deze sekte [i.e. Shi’isme], noch waren zij vervallen in de Kufr [ongeloof], die vandaag de dag vanuit Qum en Najaf wordt gepropageerd in de naam van de Islaam of de Ahl al Bayt.
Ik vraag Allah subhana wa ta’ala om de gelovigen te behoeden voor het ongeloof dat in de naam van de Islaam wordt verspreid, alsmede het gevaar van mensen die zich in het kamp van de Muslims hebben verschanst en de Islaam en gelovigen bestrijden met de pen en het zwaard.
Moge Allah ons en hen leiden naar de Siraat al Mustaqim en moge de Qur’an getuige zijn tussen de afvalligen die het van wijziging beschuldigen en zij die het verdraaien. Amin.

Sha’baan 29, 1432,
Abu Hurayrah

BIBLIOGRAFIE

  • Abdul Hussayn al Musaawi, Al Muraaji’at – Imaamate and Leadership, vertaald door Hamid Algar
  • Abu Ali al Hassan Al –Amali, Muqaddimah Tafsir al Burhaan, Mir’aat al Anwaar wa Mishkaat al Asraat, Beirut, p83, 84
  • Abul Hassan al Amali, Muqaddimah Tafsir al Burhaan, p.83
  • Abul Qaasim al Khu’i, Kitaab at Tahaarah, volume 2, p.87
  • Al Ayaashi, Tafsir al Ayaashi, 1/13
  • Al Dehlawi, Ma’aarifatul Qur’aan, volume 7, p. 658-660
  • Al Kulayni, Usul al Kafi hoofdstuk 4, blz.443, overlevering 23
  • Al Kulayni, Usul al Kafi, volume 1, p.414
  • Al Majlisi, Rawdah al Muttaqoon, volume 10, p21
  • Al Mustadrak al Wasaa’il deel 3/385
  • Al Qummi, Tafsir al Qummi, deel 1 p.412
  • Al Saduq, Al Amali, p 656, #5
  • Al Majaalis wa Jawaahir al Ilm, nr: 290
  • Al Sawaa’q al Muhriqah, volume 2, p.468
  • Al Ibaanah al Kubrah, hoofdstuk 1, athar: 254
  • Al Sayid Ali al Fani al Isfahaani, Araa Hawla Al Qur’an – Views surrounding the Qur’an, p.88
  • Al Sayyid Ni’matullah al Jazaa’iri, Anwaar al Nu’maniyyah,volume 2, p.357-358
  • Al Sayyid Ni’matullah al Jazaa’iri, Nur al Barahayn, deel 1, p.526
  • Al Tusi, Rijaal al Tusi, p.234
  • Al Urdubili al Haa’ili, Jami’ur Ruwaad, p.675
  • al-Hadā’iq al-Nadira fī Ahkām al-`Itrat al-Ţahira, van Yusuf al-Bahrani (d. 1186), volume 1, p.16 [Qum]
  • Ali ibn Ibrahim al Qummi, Tafsir al Qummi, volume 1, p.10
  • Al-Kafi, door Abu Ja`far al-Kulayni (d. 329), volume 1, p. 8 [Tehran]
  • Allamah Tabatabai, Tafsir al Mizaan, 12/125
  • Allamah Tabatabai, Tafsir al Mizaan, volume 16, p.321
  • al-Shī`a, of Muhammad Şadiq al-Şadr (d. 1419), p.127 [Tehran]
  • Al-Tuhaf Sharh al-Zulaf, p.28
  • al-Wafī, van al-Fayd al Kashanī (d. 1034), volume 1, p.24 [Isfahaan]
  • Article by Sayyid ‘Ali ibn ‘Ali Al-Zaidi, A short History of the Yemenite Shi‘ites (2005) Referencing: al-Irshad, p. 403
  • Ayatullah Sadiq al Shirazi, fatwa aangaande tahrif al Qur’an, geraadpleegd op 18 juli 2012 op http://s-alshirazi.com/masael/subject/aghaed/letter47.htm
  • Biografie van Baqir al Bahraani, kan worden geraadpleegd op: http://www.al-shia.org/html/ara/others/?mod=monasebat&id=216 (Arabisch).
  • Dirāsat fī al-Makasib al-Muharrama, door Husayn `Alī al-Muntazarī, volume 3, p.123 [Tehran]
  • Faydh al Kashani, Tafsir as Safi, volume 1, p.49
  • Fayz al Kashaani, Tafsir al Safi, volume 1, p.52
  • Grootayatullah Jawad at Tabrizi, fatwa 17 augustus 2009, geraadpleegd op 19 juli 2012 : http://tabrizi.org/ar/2009/08/aghaed-1-3/
  • Haqaa’iq an Nadhira, volume 10
  • Hidayat al-Raghibeen
  • Hurr al Aa’mili, Al Fawaa’id al Toosiyyah, onderwep 96, p483
  • Ibn Uqda al Kufi, Fadhaa’il Amir al Mu’minin, p150, geraadpleegd op 10 juli, 2012: http://shiaonlinelibrary.com
  • Imam Ibn Kathir, Tafsir ibn Kathir, Surah Fussilat, vers 41
  • Imaam ad Dhahabee, Siyaar A’laam an Nubalaa, 5/390
  • Khātimat Tafşil Wasa’il al-Shi`a ilá Tahşīl Masa’il al-Sharī`a, door al-Hurr al-`Amilī (d. 1104), volume 30, p.196 [Qum]
  • Mohammad Taqi Majlisi, Encyclopedia Iranica
  • Mohammed Tosir Miah, Darul Iftaah, Birmingham
  • Mu`jam al-Muhasin wa al-Masami, door Abu Ţalib al-Tabrizi, p. 17 [Qum]
  • Mu`jam Rijāl al-Hadīth wa Tafşil Ţabaqāt al-Ruwat, van Abu al-Qasim al-Kho’ī (d. 1412), volume 1, p.81 [Qum]
  • Muhammad ibn Ya’qub ibn Ishaaq al Kulayni, ”Usul Al Kaafi” vol. 2 Kitaab: fadhlul Qur’an riwaaya #28
  • Mullah Baqir al Majlisi, Bihaar al Anwaar, p.234,235
  • Mullah Baqir al Majlisi, Bihar al Anwaar, 36/93
  • Mullah Baqir al Majlisi, Haqqul Yaqeen, p.189
  • Mullah Baqir al Majlisi, Mir’aat al Uqul, 3/31
  • Mullah Baqir al Majlisi, Mir’aat al Uqul, boekdeel 12, p.525
  • Mullah Baqir al Majlisi, Mir’aat al Uqul, Volume 2, p.273
  • Mullah Baqir al Majlisi, Mir’aat al Uqull- The Mirror of Intellects, volume 3, overlevering 30
  • Mullah Baqir al Majlisi, Tadhkiratul A’immah, p.9
  • Ni’matullah al Jazaa’iri, Anwaar al Nu’maniyyah, 1/97
  • Ni’matullah al Jazaa’iri, Nurul Anwaar fi Sharhil Sahifa as Sajadiyyah, p.43
  • Qur’an, Surah Nisaa, vers 166
  • Qaadi Iyaad ‘’ Kitab Ash-shifa bi Ta’rif Huquq al-Mustafa’’ volume 2, p.304
  • Rawafid.” In The Oxford Dictionary of Islam. Ed. John L. Esposito. Oxford Islamic Studies Online
  • Riyađ al-Masa’il fī Bayān Ahkām al-Shar` wa al-Dala’il al-Sayyid `Alī al-Ţabaţaba’i (d. 1231)Muassasat al-Nashr al-Islami Qum, Iran
  • Ruhullah al Musawi al Khomeini, Al Ta’leeqah alal Fawaa’d al Radawiyyah, p.151
  • Ruhullah al Musawi al Khomeini, Arba’a un Hadith, p.511
  • Sayyid Ahmad al Hussayni, Talaamithaat al Majlisi, p.12,13
  • Ibn Taymiyyah, As-Saarim Al-Maslool 3/1108-1110
  • Shaykh al Mufid, Awaa’il al Maqalaat, H10, p.46, 80, 81
  • Shaykh al Mufid, Kitaabul Irshaad [The Book of Guidance], vertaald door I.K.A. Howard, Balagha Books [1981], p.553
  • Shaykh al Mufid, Masaa’il as Sarawiyyah, Dar al Mufid Lebanon, Beirut (1993), p.78-81
  • Shaykh ibn Saleh al Munajjid, fatwa, geraadpleegd op 20 juli, 2012 op http://www.islamqa.com/en/ref/48984
  • Imam al Qurtubi, Tafsir al Qurtubi, 1/272
  • Talkhis al-Shafī {Introductie}, door al-Sayyid Husayn Bahr al-`Ulum (d. 1422), p.29 [Najaf]
  • The waning of the Umayyad caliphate door Tabarī, Carole Hillenbrand, 1989, p37, p.38
  • Usul al Kafi, Volume 1, Kitab al Hujjah

No Comments

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *